Υπάρχουν άνθρωποι που μένουν στη ζωή μας όχι επειδή μας κάνουν καλό, αλλά επειδή φοβόμαστε τι θα συμβεί αν τους χάσουμε. Κάποιες φορές, μάλιστα, όσο περισσότερο μας έχει πληγώσει κάποιος, τόσο περισσότερο προσπαθούμε να κρατήσουμε τη σχέση μαζί του. Σαν να πιστεύουμε ότι αν αντέξουμε λίγο ακόμη, αν συγχωρήσουμε άλλη μία φορά ή αν δείξουμε περισσότερη κατανόηση, κάποτε θα πάρουμε από εκείνον αυτό που χρειαζόμασταν εξαρχής.
Και ίσως ένα από τα πιο σημαντικά βήματα της προσωπικής αλλαγής είναι αυτό: να σταματήσεις να μετράς την αξία μιας σχέσης από το πόσο πολύ φοβάσαι να τη χάσεις και να αρχίσεις να την αξιολογείς από το πόσο ασφαλής, σεβαστός και ελεύθερος νιώθεις μέσα σε αυτήν.
Δεν χρειάζεται να κρατάς κάποιον στη ζωή σου μόνο και μόνο επειδή φοβάσαι τη στιγμή που θα φύγει. Μερικές φορές, το να αφήσεις έναν άνθρωπο πίσω δεν σημαίνει ότι απέτυχες να τον κρατήσεις.
Σημαίνει ότι αποφάσισες να μη χάσεις άλλο τον εαυτό σου.