«Μαμά, βαριέμαι». Μια από τις πιο συνηθισμένες φράσεις που ακούγονται σε ένα σπίτι με τα παιδιά και ταυτόχρονα μία από εκείνες που μπορούν να κάνουν έναν γονιό να αισθανθεί ότι πρέπει αμέσως να παρέμβει. Να βρει ένα παιχνίδι, να προτείνει μια δραστηριότητα, να ανοίξει την τηλεόραση ή να οργανώσει κάτι για να περάσει η ώρα. Κι όμως, το παιδί που βαριέται δεν χρειάζεται πάντα να το διασκεδάσουμε. Η πλήξη, όσο δυσάρεστη κι αν φαίνεται, μπορεί να αποτελεί ένα φυσιολογικό και χρήσιμο κομμάτι της παιδικής ανάπτυξης.
Το παιδί μαθαίνει ότι δεν χρειάζεται κάθε στιγμή να είναι συναρπαστική. Μαθαίνει να περιμένει, να παρατηρεί, να σκέφτεται, να δημιουργεί και να βρίσκει μόνο του ενδιαφέροντα.
Και αυτή είναι μια δεξιότητα που θα το ακολουθήσει και στην ενήλικη ζωή.
Την επόμενη φορά λοιπόν που το παιδί θα πει «βαριέμαι», δεν χρειάζεται να αισθανθείτε ότι αποτύχατε ως γονιός ή ότι πρέπει να βρείτε αμέσως κάτι εντυπωσιακό για να το απασχολήσετε.
Μπορείτε απλώς να του χαμογελάσετε και να πείτε: «Μερικές φορές είναι ωραίο να βαριόμαστε. Για να δούμε τι θα σκεφτείς να κάνεις εσύ».
Γιατί ένα παιδί που μαθαίνει να διαχειρίζεται την πλήξη του δεν μαθαίνει απλώς πώς να περνά την ώρα του. Μαθαίνει σταδιακά να δημιουργεί τη δική του χαρά, χωρίς να περιμένει πάντα από κάποιον άλλο να του την προσφέρει.