Ποιος θυμάται ότι πρέπει να κλείσει το ραντεβού στον παιδίατρο; Ποιος ελέγχει αν υπάρχουν αρκετά τρόφιμα στο σπίτι; Ποιος σκέφτεται τι θα φάνε όλοι αύριο, αν πρέπει να πληρωθεί ένας λογαριασμός ή αν το παιδί χρειάζεται καινούργια παπούτσια; Αυτές οι μικρές, σχεδόν αόρατες υποχρεώσεις συνθέτουν ένα βάρος που δεν καταγράφεται εύκολα σε μια λίστα εργασιών. Πρόκειται για το mental load Η συζήτηση για το mental load, επομένως, δεν χρειάζεται να γίνει μια ακόμη αφορμή για καβγά. Μπορεί να αποτελέσει ευκαιρία για να αναγνωριστεί μια εργασία που συχνά παραμένει αόρατη. Γιατί τελικά, η δίκαιη κατανομή μέσα σε μια οικογένεια δεν αφορά μόνο το ποιος κάνει περισσότερα. Αφορά και το ποιος πρέπει να θυμάται, να προβλέπει, να οργανώνει και να φροντίζει ώστε όλα να λειτουργούν. Και όταν αυτό το αόρατο βάρος μοιράζεται πραγματικά, η καθημερινότητα μπορεί να γίνει λιγότερο εξαντλητική και η σχέση περισσότερο ισότιμη.
