Υπάρχουν άνθρωποι που, όταν ξέρουν ότι σε πλήγωσαν, δεν ζητούν συγγνώμη. Δεν εξηγούν τι συνέβη, δεν προσπαθούν να διορθώσουν τα πράγματα και αποφεύγουν ακόμη και μια απλή συζήτηση. Απλώς σιωπούν. Και αυτή η σιωπή μπορεί να αφήσει πίσω της ένα βασανιστικό ερώτημα: Μήπως δεν μου μιλάει επειδή αισθάνεται ένοχος;
Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να μείνεις εγκλωβισμένος στην αναζήτηση μιας ομολογίας.
Η σιωπή του άλλου μπορεί να είναι δική του επιλογή. Η δική σου επιλογή είναι να αποφασίσεις τι θα κάνεις με αυτήν.
Γιατί τελικά, η σιωπή δεν είναι πάντα ομολογία. Μπορεί όμως να γίνει ένα πολύ καθαρό μήνυμα ότι ο άνθρωπος απέναντί σου δεν είναι έτοιμος ή δεν θέλει να αντιμετωπίσει όσα συνέβησαν. Και μερικές φορές αυτό είναι αρκετό για να σταματήσεις να ψάχνεις απαντήσεις εκεί όπου ο άλλος επιλέγει να μη δώσει καμία.