Η γυμναστική είναι σημαντική για τη σωματική και ψυχική υγεία των εφήβων. Τι γίνεται όμως όταν η άσκηση παύει να είναι μια ευχάριστη δραστηριότητα και μετατρέπεται σε εμμονή με το σώμα, τους μύες και την εμφάνιση; Ο όρος «bigorexia» χρησιμοποιείται για να περιγράψει μια μορφή διαταραγμένης εικόνας σώματος, κατά την οποία ένα άτομο μπορεί να αισθάνεται ότι δεν είναι αρκετά μυώδες ή γυμνασμένο, ακόμη και όταν στην πραγματικότητα έχει αναπτύξει σημαντική μυϊκή μάζα. Συχνά συνδέεται με τη μυϊκή δυσμορφία και μπορεί να επηρεάσει ιδιαίτερα εφήβους και νεαρούς άνδρες.
Αν υπάρχουν επίμονες συμπεριφορές, έντονο άγχος, αυστηροί διατροφικοί περιορισμοί ή σημαντική επίδραση στην καθημερινότητα, είναι σημαντικό να ζητηθεί αξιολόγηση από παιδίατρο ή επαγγελματία ψυχικής υγείας με εμπειρία στις διαταραχές εικόνας σώματος και στις διατροφικές διαταραχές.
Η έγκαιρη αναγνώριση έχει σημασία. Στόχος δεν είναι να απομακρυνθεί ο έφηβος από την άσκηση, αλλά να βοηθηθεί ώστε η γυμναστική να παραμείνει μια υγιής δραστηριότητα και όχι ένας τρόπος να αποδείξει ότι το σώμα του είναι «αρκετό».