Οι υψηλές θερμοκρασίες, οι ήπιοι χειμώνες αλλά και οι έντονες βροχοπτώσεις αποτελούν ολοένα και πιο ευνοϊκές συνθήκες για τους πιο συχνούς ”συγκάτοικους” κουνούπια εμφανίζονται πλέον και σε μέρη που ήταν απαλλαγμένα απ’ αυτά, όπως στην Ισλανδία όπου εντομολόγοι στα τέλη Οκτωβρίου ανακοίνωσαν την πρώτη της καθημερινότητας των ανθρώπων, τα κουνούπια. Με την υπερθέρμανση του πλανήτη να είναι μία από τις κυριότερες συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, τα καταγραφή τους στη χώρα, ενός είδους γνωστού ως Culiseta annulata.
Χειρότερες υποδομές, περισσότερα κουνούπια
Μία ακόμη διάσταση της παρατεταμένης παρουσίας των κουνουπιών αποτελεί και το οικονομικό βάρος που επιφέρει. «Η ενόχληση μεταφράζεται σε κόστος για τα νοικοκυριά, που αναγκάζονται να ξοδεύουν περισσότερα χρήματα και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για την προστασία τους», σημειώνει ο ερευνητής.
Παράλληλα, δήμοι και περιφέρειες καλούνται να επεκτείνουν τα προγράμματα καταπολέμησης, που παραδοσιακά σταματούσαν τον Οκτώβριο.
Επιπλέον, όπως επισημαίνει ο δρ Μιχαηλάκης, η παρουσία των κουνουπιών δεν σχετίζεται μόνο με τις κλιματολογικές συνθήκες αλλά και με πολλές κοινωνικοοικονομικές παραμέτρους. «Περιοχές οι οποίες έχουν κακές υποδομές, δηλαδή φρεάτια που κρατάνε νερό, περιοχές με πολλά σκουπίδια που μπορούν να κρατήσουν και αυτές νερό, ευνοούν την παρουσία μεγάλων πληθυσμών κουνουπιών. Οπότε μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν περιοχές με χαμηλό βιοτικό επίπεδο, όπου εκεί μπορεί να παρατηρηθούν κατά καιρούς αυξημένοι πληθυσμοί. Και απ’ την άλλη υπάρχουν άλλες περιοχές που από μόνες τους έχουν τις κατάλληλες προϋποθέσεις να δημιουργήσουν πληθυσμούς, όπως ο Μαραθώνας ή ο Σχινιάς, με μεγάλες εκτάσεις νερού».
Στην παραπάνω περίπτωση των μεγάλων εκτάσεων ωστόσο, όπως τονίζει ο δρ Μιχαηλάκης, το πρόβλημα δεν είναι ούτε το κοινό κουνούπι, ούτε το Ασιατικό, αλλά ένα άλλο είδος. Πρόκειται για τα ανωφελή (Anopheles) κουνούπια, αυτόχθονα είδη δηλαδή στην Ελλάδα που μεταδίδουν την ελονοσία (βραδινή δραστηριότητα). Αν και εξαλείφθηκε ως αυτόχθονος νόσος από τη χώρα από τη δεκαετία του 1970, εντούτοις εμφανίζονται εισαγόμενα κρούσματα σε ταξιδιώτες. Για αυτά, όπως εξηγεί οδρ Μιχαηλάκης, η περιφέρεια Αττικής εφαρμόζει ειδικό πρόγραμμα που αφορά μόνο αυτά τα είδη κουνουπιών και με την κατ’ εξαίρεση ειδικών εφαρμογών από αέρος προκειμένου να διατηρείται ο πληθυσμός των ανωφελών σχεδόν μηδενικός και να αποφευχθεί η μετάδοση της ελονοσίας.
Το κουνούπι του κίτρινου πυρετού και οι επιπτώσεις του
Παράλληλα ο δρ Μιχαηλάκης αναφέρεται και σε ένα ακόμη είδος κουνουπιού που έχει εμφανιστεί σε γειτονικές χώρες, το Aedes aegypti (γνωστό και ως κουνούπι του κίτρινου πυρετού, το οποίο έχει ημερήσια δραστηριότητα). Αν και δεν έχει βρεθεί σήμερα στην Ελλάδα, όπως εξηγεί αποτελεί ένα είδος των τροπικών περιοχών που θα μπορούσε δυνητικά να εγκατασταθεί σε θερμά κλίματα. Το είδος αυτό συναντάται ήδη στην Κύπρο, στα σύνορα Τουρκίας με Γεωργία και στην Αίγυπτο.
Για το λόγο αυτό, έχει εκδοθεί ΦΕΚ προκειμένου να ληφθούν προληπτικά μέτρα τα οποία δίνουν έμφαση σε αεροσκάφη που προέρχονται από χώρες ή περιοχές υψηλού κινδύνου. Το κείμενο αφορά όλα τα πτητικά μέσα (επιβατικά, εμπορευματικά, πολιτικά και στρατιωτικά) που αναχωρούν ή κάνουν ενδιάμεση στάση σε τέτοιες περιοχές, με βάση μια ενημερωμένη λίστα του Υπουργείου Υγείας.
Ειδικότερα, ορίζονται διαδικασίες, όπως ο υπολειμματικός ψεκασμός (residual spraying) σε εσωτερικές επιφάνειες του αεροσκάφους ή χρήση αερολυμάτων (aerosol sprays).
«Ζητάμε από κάθε αεροπλάνο που έρχεται από χώρα που υπάρχει επίσημα καταγεγραμμένο ότι είναι εγκατεστημένο αυτό το κουνούπι, να γίνονται οι απαραίτητες εφαρμογές βιοκτόνων πριν προσγειωθεί στη χώρα μας. Και το ΦΕΚ είναι πολύ αυστηρό. Δηλαδή, σε περίπτωση που δεν έχει πραγματοποιηθεί δεν επιτρέπει την αποβίβαση των επιβατών. Περάσαμε σε ένα άλλο στάδιο της πρόληψης και δεν θέλουμε να έρθουν νέα είδη. Ειδικά το Aedes aegypti που αποτελεί πρωτεύοντα διαβιβαστή του Δαγκείου πυρετού», σημειώνει ο δρ Μιχαηλάκης.
Μια αλυσίδα που πρέπει να λειτουργήσει
Για τον ερευνητή/εντομολόγο του Μπενάκειου Φυτοπαθολογικού Ινστιτούτου, η αντιμετώπιση της νέας πραγματικότητας απαιτεί συνεργασία σε όλα τα επίπεδα. «Το κράτος, η αυτοδιοίκηση και ο πολίτης είναι μια αλυσίδα. Αν ένας κρίκος δεν λειτουργήσει, το αποτέλεσμα χάνεται».
Όπως υπογραμμίζει οι δήμοι και οι περιφέρειες θα χρειαστεί να επιμηκύνουν τις περιόδους όπου λαμβάνουν μέτρα για την καταπολέμησή των κουνουπιών.
«Επιχειρησιακά πρέπει να προσαρμοστούμε κι εμείς γρήγορα, όπως προσαρμόστηκαν τα έντομα. Αυτό που ”φωνάζουμε” και δυστυχώς ακόμα δεν έχει γίνει πλήρως πράξη είναι ότι όλο αυτό μας αναγκάζει να ενημερώσουμε τον πολίτη και να τον εκπαιδεύσουμε, πόρτα-πόρτα. Θα πρέπει οι δήμοι να μπουν στα σπίτια να βοηθήσουν τους πολίτες γιατί τα κουνούπια δεν καταλαβαίνουν από σύνορα και ιδιοκτησίες. Μπορεί να κάνει το καλύτερο πρόγραμμα ένας δήμος, στα φρεάτιά του, στα ρέματα, αλλά κάποιοι πολίτες μαζεύοντας κάποια σκουπίδια, ή κρατώντας λίγα νερά να συμβάλουν στις προϋποθέσεις αναπαραγωγής τους.
Οπότε θέλει μία καλύτερη και ταυτόχρονη προσέγγιση του θέματος. Αν κάποιος από αυτή την αλυσίδα, πολίτης, περιφέρειες, δήμοι, δεν κάνει σωστά τη δουλειά του, δεν θα φανεί και το έργο του επόμενου. Στην Ελλάδα αυτό είναι το δύσκολο, καθώς δεν έχουμε μάθει να συνεργαζόμαστε σε κανένα επίπεδο, δυστυχώς. Όταν ξαφνικά βλέπουμε χώρες, που είναι αφιλόξενες για έντομα, ξαφνικά να καταγράφονται νέες αποικίες κουνουπιών, φανταστείτε τι μπορεί να συμβεί στη Μεσόγειο…», σημειώνει δρ Μιχαηλάκης.
newsbomb.gr
