
Τι είναι η οστική πυκνότητα;
Η οστική πυκνότητα αφορά στην ποσότητα μετάλλων, κυρίως ασβεστίου και φωσφόρου, που περιέχονται στα οστά. Όσο μεγαλύτερη είναι, τόσο ισχυρότερα θεωρούνται τα οστά και τόσο καλύτερα μπορούν να αντέξουν σε καταπονήσεις και τραυματισμούς.
Η οστική πυκνότητα συνήθως αρχίζει να μειώνεται σταδιακά με την ηλικία. Στη δεκαετία των 40 η απώλεια είναι κατά κανόνα σχετικά μικρή, ιδιαίτερα όταν υπάρχει ισορροπημένη διατροφή και τακτική άσκηση. Στις γυναίκες, ωστόσο, η απώλεια επιταχύνεται γύρω από την εμμηνόπαυση, καθώς μειώνονται τα επίπεδα των οιστρογόνων.
Το πρόβλημα που εξελίσσεται χωρίς συμπτώματα
Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα είναι ότι η απώλεια οστικής πυκνότητας συνήθως δεν προκαλεί εμφανή συμπτώματα. Ένα άτομο μπορεί να έχει σταδιακά πιο αδύναμα οστά χωρίς να το αντιληφθεί, μέχρι να συμβεί ένα κάταγμα.
Γι’ αυτό η οστεοπόρωση χαρακτηρίζεται συχνά ως «σιωπηλή νόσος». Η έγκαιρη αξιολόγηση, όταν υπάρχουν παράγοντες κινδύνου ή σύμφωνα με τις συστάσεις του γιατρού, μπορεί να βοηθήσει στην έγκαιρη αντιμετώπιση της απώλειας οστικής μάζας.
Άσκηση και οστά
Τα οστά είναι ζωντανός ιστός και μπορούν να προσαρμόζονται στα μηχανικά ερεθίσματα που δέχονται. Δραστηριότητες που επιβαρύνουν με ασφαλή τρόπο το σώμα, όπως το περπάτημα, το τρέξιμο, ο χορός και τα άλματα, μπορούν να συμβάλουν στη διατήρηση της οστικής υγείας.
Παράλληλα, ιδιαίτερα σημαντικές είναι οι ασκήσεις ενδυνάμωσης, οι οποίες ασκούν φορτίο στα οστά και υποστηρίζουν τη διαδικασία αναδιαμόρφωσής τους. Η τακτική άσκηση που περιλαμβάνει και ενδυνάμωση μπορεί να συμβάλει στη διατήρηση ή και τη βελτίωση της οστικής πυκνότητας.
Οστά, διατροφή και καθημερινές συνήθειες
Η επαρκής πρόσληψη πρωτεΐνης, ασβεστίου και βιταμίνης D είναι επίσης σημαντική για τη διατήρηση της υγείας των οστών. Αν υπάρχει υποψία ανεπάρκειας, η αξιολόγηση από γιατρό μπορεί να δείξει αν χρειάζεται κάποια παρέμβαση. Εξίσου σημαντικό είναι να περιορίζονται παράγοντες που μπορούν να επιβαρύνουν την οστική υγεία, όπως το κάπνισμα και η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ.
Τέλος, δεν πρέπει να παραβλέπεται η ισορροπία και ο συντονισμός. Υπάρχουν μάλιστα συγκεκριμένες τέτοιου είδους ασκήσεις που μπορούν να συμβάλουν στη μείωση του κινδύνου πτώσεων.
Η φροντίδα των οστών, επομένως, δεν είναι υπόθεση που αρχίζει σε μεγάλη ηλικία. Οι συνήθειες που υιοθετούμε πολύ νωρίτερα μπορούν να αποτελέσουν σημαντική επένδυση για τη σκελετική υγεία του μέλλοντος.


