Υπάρχουν άνθρωποι που μοιάζουν να αντιδρούν πολύ έντονα σε καταστάσεις που για τους άλλους φαίνονται διαχειρίσιμες. Ένα απότομο μήνυμα, ένας έντονος τόνος φωνής, μια διαφωνία ή ακόμη και μια μικρή αβεβαιότητα μπορεί να προκαλέσει δυσανάλογο άγχος, ταχυκαρδία, ένταση ή την ανάγκη να απομακρυνθούν. Δεν πρόκειται απαραίτητα για «υπερβολική ευαισθησία – υπερευαισθησία» ή έλλειψη ψυχραιμίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πίσω από αυτή την αντίδραση βρίσκεται ένας οργανισμός που έχει μάθει να βρίσκεται σε διαρκή επιφυλακή.
Ο στόχος δεν είναι να εξαφανιστεί κάθε αντίδραση στο στρες. Ο συναγερμός είναι απαραίτητος για την επιβίωση. Το ζητούμενο είναι να ενεργοποιείται όταν υπάρχει πραγματικός λόγος και να μπορεί, όταν ο κίνδυνος έχει περάσει, να επιστρέφει στην ηρεμία.
Γιατί η αίσθηση ασφάλειας δεν είναι απλώς μια σκέψη. Είναι και μια κατάσταση που το σώμα και ο εγκέφαλος μπορούν, σταδιακά, να ξαναμάθουν.