Οι ανθρώπινες σχέσεις αποτελούν βασική ανάγκη για όλους μας. Μέσα από αυτές αναζητούμε αγάπη, ασφάλεια, αποδοχή και σύνδεση. Ωστόσο, όταν ένα άτομο έχει βιώσει τραυματικές εμπειρίες στην παιδική ηλικία ή σε σημαντικές σχέσεις της ζωής του, είναι πιθανό να αναπτύξει μοτίβα συμπεριφοράς που δυσκολεύουν τις υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις. Ένα από αυτά τα μοτίβα είναι η συνεξάρτηση, μια κατάσταση στην οποία η προσωπική αξία και η συναισθηματική ισορροπία εξαρτώνται υπερβολικά από τις ανάγκες, τις επιθυμίες ή την αποδοχή ενός άλλου ανθρώπου.
Οι πιο υγιείς σχέσεις δεν χτίζονται πάνω στον φόβο της εγκατάλειψης ή στην ανάγκη να «σώσουμε» τον άλλον. Χτίζονται στον αμοιβαίο σεβασμό, στην ελευθερία, στην εμπιστοσύνη και στην αποδοχή. Και όλα αυτά ξεκινούν από τη σημαντικότερη σχέση της ζωής μας: τη σχέση που έχουμε με τον ίδιο μας τον εαυτό.