Οι εκφυλιστικές διαταραχές του αμφιβληστροειδούς, όπως η μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια και η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας, επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, οδηγώντας σε προοδευτική απώλεια όρασης. Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει αποτελεσματική θεραπεία, και τα υπάρχοντα εμφυτεύματα αμφιβληστροειδούς αντιμετωπίζουν σημαντικούς περιορισμούς. Τα συστήματα αυτά συνήθως είναι ογκώδη, απαιτούν περίπλοκα ηλεκτρονικά εξαρτήματα ή βασίζονται σε ορατό φως υψηλής έντασης, περιορίζοντας την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητά τους.
Η έρευνα αυτή στο Πανεπιστήμιο Koç αναδεικνύει τη δύναμη της διεπιστημονικής συνεργασίας και τη δέσμευση του πανεπιστημίου στην καινοτομία υψηλού αντίκτυπου. Ανοίγει νέους δρόμους για ασφαλέστερες και πιο αποτελεσματικές θεραπείες για άτομα με απώλεια όρασης, ενώ θέτει τις βάσεις για μελλοντικές εφαρμογές προσθετικών και νευροδιαμορφωτικών τεχνολογιών σε άλλους ιστούς.