Για ένα μωρό, ο κόσμος είναι καινούργιος, γεμάτος ήχους, πρόσωπα, αγγίγματα και ερεθίσματα που δεν μπορεί ακόμη να κατανοήσει. Μέσα σε αυτή την τεράστια αλλαγή, υπάρχει κάτι που λειτουργεί σαν «άγκυρα»: η σταθερότητα. Η επαναλαμβανόμενη παρουσία ενός φροντιστή, μια γνώριμη αγκαλιά, η ίδια φωνή, ένα σχετικά προβλέψιμο πρόγραμμα και η συνέπεια στις καθημερινές ανάγκες δημιουργούν στο βρέφος την αίσθηση ότι ο κόσμος είναι ασφαλής και μπορεί να τον εξερευνήσει.
Η φροντίδα, η ανταπόκριση, η αγκαλιά, η φωνή, το βλέμμα και οι μικρές καθημερινές ρουτίνες δημιουργούν ένα περιβάλλον μέσα στο οποίο το παιδί μπορεί να αναπτύσσεται.
Για τον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, η σταθερότητα δεν είναι πλήξη. Είναι βάση. Και για την ψυχή του μωρού, είναι το μήνυμα ότι ο κόσμος μπορεί να είναι ένα μέρος στο οποίο αξίζει να εμπιστευτείς, να εξερευνήσεις και τελικά να ανθίσεις.