«Προσπαθήστε να περιορίσετε το αλάτι». Αν υπάρχει μία διατροφική συμβουλή που έχουμε συνδέσει με την υψηλή πίεση, είναι αυτή. Στο τραπέζι, μοιραία, η προσοχή μας πηγαίνει συνήθως στην αλατιέρα και σπανιότερα στο τι έχει το πιάτο. Κι όμως, μια πατάτα, μια μερίδα φασόλια ή λίγο γιαούρτι θα μπορούσαν επίσης να συμβάλλουν στην ρύθμισή της.
Αυτό υπογραμμίζει επιστημονική έκθεση που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Clinical Nutrition. Οι συγγραφείς εξέτασαν τα διαθέσιμα στοιχεία και προτείνουν μια αλλαγή στην έμφαση που δίνουμε στις διατροφικές συμβουλές. Μαζί με τη μείωση του νατρίου, αξίζει να εστιάσουμε και στην αύξηση του καλίου που προσλαμβάνουμε από τη διατροφή. Η συμβολή του είναι ήδη γνωστή, στην πράξη όμως συχνά παραβλέπουμε την συνδυαστική τους δράση.
Κάλιο, αλάτι & πίεση
Το νάτριο, βασικό συστατικό του αλατιού, βοηθά τον οργανισμό να ρυθμίζει την ποσότητα των υγρών του. Όταν όμως παίρνουμε συστηματικά περισσότερο νάτριο από όσο χρειαζόμαστε, το σώμα μπορεί να συγκρατεί περισσότερο νερό, συμβάλλοντας στην άνοδο της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βοηθά τους νεφρούς να αποβάλλουν μέρος του πλεονάζοντος νατρίου με τα ούρα και συμβάλλει στη φυσιολογική λειτουργία των αγγείων.
Αυτό δεν σημαίνει ότι μια μπανάνα μετά από ένα πολύ αλμυρό γεύμα «ακυρώνει» το αλάτι. Σημασία έχει τι τρώμε συστηματικά. Αν, για παράδειγμα, το κολατσιό μας είναι συνήθως γεμάτο αλάτι, κάποιες μέρες μπορούμε να επιλέγουμε γιαούρτι με φρούτο. Με την ίδια αλλαγή μειώνουμε το αλάτι που προσλαμβάνουμε και προσθέτουμε μια πηγή καλίου.
Δύο αλλαγές που χωρούν στο ίδιο πιάτο
Ως γενικό κανόνα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά στους ενήλικες να μην ξεπερνούν τα 5 γραμμάρια αλατιού την ημέρα, ποσότητα που ισοδυναμεί με μόλις ένα κουταλάκι του γλυκού. Σε αυτήν περιλαμβάνεται και το αλάτι που υπάρχει ήδη στο ψωμί, στα τυριά, στα αλλαντικά και στις έτοιμες σάλτσες. Γι’ αυτό, ακόμη κι αν δεν αλατίζουμε τα γεύματά μας, είναι σημαντικό να συγκρίνουμε την περιεκτικότητα σε αλάτι ανάμεσα σε δύο παρόμοια προϊόντα.
Για το κάλιο, οι επιλογές είναι περισσότερες από τη γνωστή μπανάνα. Φακές, φασόλια, πατάτες, σπανάκι και γιαούρτι βρίσκουν εύκολα θέση σε γνώριμα γεύματα. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η φασολάδα, που μας εφοδιάζει με κάλιο απευθείας από τα όσπρια. Αν της δώσουμε γεύση με σέλινο, πιπέρι και λεμόνι αντί να προσθέσουμε έναν αλμυρό κύβο ζωμού, το ίδιο πιάτο εξυπηρετεί και τους δύο στόχους.
Για να ρίξουμε την πίεση
Η πιο πρακτική αφετηρία βρίσκεται τελικά στο επόμενο κιόλας γεύμα. Αντί να αντιμετωπίζουμε τη διατροφή μας μόνο με περιορισμούς, αφαιρώντας μηχανικά το αλάτι, μπορούμε να εστιάσουμε σε όσα πολύτιμα στοιχεία λείπουν από αυτήν. Έτσι, μαζί με το αυθόρμητο ερώτημα «πόσο αλάτι να βάλω;», αξίζει να θέτουμε καθημερινά και μια δεύτερη, εξίσου σημαντική ερώτηση: «Τι μπορώ να προσθέσω στο πιάτο μου;».
Η ισορροπία κρύβεται στις μικρές, έξυπνες προσθήκες που προστατεύουν την καρδιά μας, κάνοντας το φαγητό μας πιο πλούσιο και υγιεινό.