Οι εμπειρίες που βιώνει ένα παιδί στα πρώτα χρόνια της ζωής του διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τη μελλοντική ψυχική και σωματική του υγεία. Τα τελευταία χρόνια, ολοένα και περισσότερες επιστημονικές μελέτες δείχνουν ότι τα σοβαρά παιδικά τραύματα δεν επηρεάζουν μόνο τη συναισθηματική ανάπτυξη, αλλά μπορεί να αυξήσουν και τον κίνδυνο εμφάνισης σοβαρών ψυχικών διαταραχών, όπως η ψύχωση και η σχιζοφρένεια. Αν και το τραύμα δεν αποτελεί τη μοναδική αιτία αυτών των παθήσεων, φαίνεται ότι λειτουργεί ως ένας σημαντικός παράγοντας κινδύνου, ιδιαίτερα όταν συνδυάζεται με γενετική προδιάθεση και άλλους περιβαλλοντικούς παράγοντες.
Παράλληλα, είναι σημαντικό να αποφεύγεται ο στιγματισμός. Το γεγονός ότι ένα παιδί έχει βιώσει τραυματικές εμπειρίες δεν σημαίνει ότι θα εμφανίσει ψύχωση ή σχιζοφρένεια στο μέλλον. Οι περισσότεροι άνθρωποι με ιστορικό παιδικού τραύματος δεν αναπτύσσουν αυτές τις διαταραχές, ιδιαίτερα όταν λαμβάνουν έγκαιρη υποστήριξη και φροντίδα.
Η σύγχρονη επιστήμη αναδεικνύει ολοένα και περισσότερο ότι η ψυχική υγεία διαμορφώνεται από την αλληλεπίδραση βιολογικών, ψυχολογικών και κοινωνικών παραγόντων. Η πρόληψη των παιδικών τραυμάτων και η έγκαιρη ψυχολογική παρέμβαση μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο σοβαρών ψυχικών διαταραχών, προσφέροντας στα παιδιά περισσότερες πιθανότητες για μια υγιή και ισορροπημένη ενήλικη ζωή.