Η ευγένεια θεωρείται μία από τις πιο σημαντικές αρετές στις ανθρώπινες σχέσεις. Οι ευγενικοί άνθρωποι αντιμετωπίζονται συνήθως ως καλοσυνάτοι, συνεργάσιμοι και πρόθυμοι να βοηθήσουν τους άλλους. Ωστόσο, υπάρχει μια λεπτή γραμμή ανάμεσα στην υγιή ευγένεια και στην υπερβολική ανάγκη να είμαστε πάντα ευχάριστοι και αρεστοί. Όταν η ευγένεια γίνεται τρόπος να αποφεύγουμε τις συγκρούσεις, να καταπιέζουμε τις ανάγκες μας ή να φοβόμαστε την απόρριψη, μπορεί τελικά να λειτουργεί εις βάρος της ψυχικής μας υγείας.
Η ευγένεια είναι μια πολύτιμη ανθρώπινη αρετή, όμως όταν γίνεται υπερβολική και συνοδεύεται από φόβο, ενοχές ή αδυναμία να θέσουμε όρια, μπορεί να βλάψει την ψυχική μας ισορροπία. Το να φροντίζουμε τον εαυτό μας δεν είναι ένδειξη εγωισμού, αλλά απαραίτητη προϋπόθεση για να μπορούμε να φροντίζουμε και τους άλλους. Η πραγματική καλοσύνη δεν απαιτεί να εξαφανίζουμε τις δικές μας ανάγκες. Αντίθετα, μας καλεί να σεβόμαστε τόσο τους ανθρώπους γύρω μας όσο και τον ίδιο μας τον εαυτό. Έτσι δημιουργούμε σχέσεις πιο ειλικρινείς, πιο ισορροπημένες και τελικά πιο ουσιαστικές.