Η ψυχική ηρεμία συχνά παρουσιάζεται σαν κάτι που απλώς «βρίσκουμε» μέσα μας. Σαν να είναι αποτέλεσμα μιας θετικής σκέψης, μιας βαθιάς αναπνοής ή της ικανότητάς μας να μην επηρεαζόμαστε από όσα συμβαίνουν γύρω μας. Στην πραγματικότητα, όμως, η ηρεμία δεν είναι πάντα θέμα χαρακτήρα. Πολύ συχνά είναι αποτέλεσμα επιλογών. Μια ήρεμη ζωή χτίζεται σταδιακά μέσα από μικρές και μεγάλες αποφάσεις: σε ποιους ανθρώπους επιτρέπουμε να έχουμε πρόσβαση σε εμάς, πόσα πράγματα αναλαμβάνουμε, τι ανεχόμαστε, πότε λέμε «όχι» και πότε επιλέγουμε να απομακρυνθούμε. Τα όρια δεν είναι ψυχρότητα ούτε εγωισμός. Είναι ένας τρόπος να προστατεύουμε τον χρόνο, την ενέργεια, την αξιοπρέπεια και την ψυχική μας ισορροπία.
Τα όρια δεν εξαφανίζουν τα προβλήματα. Μειώνουν, όμως, τον περιττό θόρυβο.
Και ίσως τελικά αυτό να είναι ένα από τα μεγαλύτερα μυστικά μιας πιο ήρεμης ζωής: να καταλάβουμε ότι δεν χρειάζεται να έχουμε πρόσβαση σε όλα, να είμαστε διαθέσιμοι σε όλους, να απαντάμε σε όλα και να αντέχουμε τα πάντα.
Μερικές φορές η ηρεμία αρχίζει με μια απλή φράση: «Αυτό δεν μου κάνει καλό και επιλέγω να βάλω ένα όριο».