Ο κήπος στο σπίτι δεν προσφέρει μόνο μια πιο όμορφη θέα ή ένα καταφύγιο χαλάρωσης. Σύμφωνα με νέα μελέτη, η παρουσία αρκετού πράσινου γύρω από το σπίτι ή ακόμα και στη γειτονιά φαίνεται να συνδέεται με χαμηλότερη πιθανότητα εμφάνισης διαβήτη τύπου 2.
Η έρευνα, με επικεφαλής επιστήμονες του Πανεπιστημίου του Κουίνσλαντ, δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BMC Public Health και αναδεικνύει τον πιθανό ρόλο που μπορούν να διαδραματίσουν οι κήποι και τα πάρκα στη δημόσια υγεία. Παράλληλα, προσθέτει μία ακόμη παράμετρο στη συζήτηση γύρω από τον σχεδιασμό των σύγχρονων πόλεων, όπου οι πυκνοδομημένες γειτονιές αφήνουν συχνά περιορισμένο χώρο για πράσινο.
Τι έδειξε η μελέτη
Οι ερευνητές ανέλυσαν δεδομένα 423.282 συμμετεχόντων από την UK Biobank, με μέση ηλικία περίπου 56 ετών. Στη διάρκεια μιας περιόδου παρακολούθησης που ξεπερνούσε κατά μέσο όρο τα 15 χρόνια, 19.648 άνθρωποι εμφάνισαν διαβήτη τύπου 2. Στη συνέχεια, εξετάστηκε η έκταση των ιδιωτικών κήπων γύρω από τις κατοικίες τους, καθώς και η πρόσβαση σε δημόσια πάρκα. Για κάθε συμμετέχοντα υπολογίστηκαν τόσο η απόσταση από το πλησιέστερο πάρκο όσο και ο συνολικός αριθμός πάρκων σε ακτίνα 800 μέτρων από το σπίτι.
Σύμφωνα με τα ευρήματα, όσοι ζούσαν σε κατοικίες με τη μεγαλύτερη έκταση ιδιωτικού κήπου φάνηκαν να έχουν κατά 6,8% χαμηλότερο κίνδυνο να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2, σε σύγκριση με εκείνους που διέθεταν ελάχιστο ή καθόλου πράσινο γύρω από το σπίτι.
Παράλληλα, η ύπαρξη τριών ή περισσότερων πάρκων σε ακτίνα 800 μέτρων συνδέθηκε με μείωση του κινδύνου κατά 5,7%. Αντίθετα, η απόσταση από το πλησιέστερο πάρκο δεν παρουσίασε αντίστοιχη σχέση. Αυτό υποδεικνύει ότι ίσως δεν αρκεί να υπάρχει απλώς ένας χώρος πρασίνου κοντά στο σπίτι, αλλά ενδέχεται να έχει σημασία η μεγαλύτερη συνολική διαθεσιμότητα τέτοιων χώρων στη γειτονιά.
Πώς μπορεί να βοηθούν κήπος και πράσινο;
Η μελέτη δεν εξέτασε τους μηχανισμούς που μπορεί να εξηγούν τη σύνδεση ούτε απέδειξε ότι οι κήποι προλαμβάνουν άμεσα τον διαβήτη. Υπάρχουν, ωστόσο, αρκετές πιθανές εξηγήσεις. Όπως εξηγούν οι ερευνητές, ένας κήπος ή ένα πάρκο στη γειτονιά μπορεί να προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για περπάτημα, κηπουρική και γενικότερα φυσική δραστηριότητα, η οποία αποτελεί βασικό παράγοντα για τη ρύθμιση του σακχάρου και τη μείωση του κινδύνου διαβήτη τύπου 2.
Η επαφή με τη φύση και το εξωτερικό περιβάλλον προσφέρει επίσης πολλαπλά οφέλη για την υγεία. Βοηθά το σώμα να συνθέσει βιταμίνη D μέσω της έκθεσης στο ηλιακό φως και μειώνει σημαντικά τα επίπεδα του άγχους. Παράλληλα, η επαφή με μεγαλύτερη ποικιλία μικροοργανισμών στο φυσικό περιβάλλον έχει προταθεί ως ένας ακόμη πιθανός παράγοντας που μπορεί να επηρεάζει το μικροβίωμα του εντέρου και τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος. Οι συγκεκριμένες εξηγήσεις, όμως, χρειάζονται περαιτέρω διερεύνηση.