Δρ Μπιλ Μπλάνσετ: Το εμπάργκο κατά της Κούβας είναι θεμελιωδώς ένα εμπάργκο ευφυΐας, επιστήμης και πληροφοριών. Έχουμε διαμορφωθεί να πιστεύουμε ότι η Κούβα είναι μια οπισθοδρομική χώρα με μια αποτυχημένη οικονομία, αλλά αυτό το αφήγημα δεν θα μπορούσε να απέχει περισσότερο από την αλήθεια. Το επίπεδο εκπαίδευσης εκεί είναι τεράστιο. Στην πραγματικότητα, αν καταφέρετε να βρείτε έναν Κουβανό οδηγό ταξί που δεν κατέχει πανεπιστημιακό πτυχίο, έχετε βρει μια απόλυτη εξαίρεση.
Αυτή η εστίαση στην εκπαίδευση έχει δημιουργήσει έναν εξαιρετικά ευφυή πληθυσμό. Στον επιστημονικό κόσμο, το πρωταρχικό τους κίνητρο είναι απλώς να βοηθούν τους ανθρώπους. Αυτό που είναι πραγματικά αξιοσημείωτο είναι η πλήρης απουσία οικονομικών κινήτρων· κανείς δεν βγάζει μια περιουσία από την ανάπτυξη ενός πρωτοποριακού εμβολίου ή ενός σωτήριου φαρμάκου. Η πραγματική ανταμοιβή είναι απλώς ότι οι ασθενείς γίνονται καλά, γεγονός που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το βασισμένο στο κέρδος σύστημα των Ηνωμένων Πολιτειών.
Το Κοινωνικοοικονομικό Όφελος του NeuralCIM
Πάρτε το φάρμακο NeuralCIM, για παράδειγμα. Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι η Κούβα ενέκρινε αυτή τη θεραπεία νωρίς. Κάνοντας αυτό, στην πραγματικότητα κόστισε στην κυβέρνηση χρήματα εκ των προτέρων. Κανείς δεν έκανε περιουσία, αλλά το κοινωνικό όφελος ήταν εντελώς διαφορετικό: οι άνθρωποι έγιναν καλά και μπόρεσαν να επιστρέψουν στην εργασία τους.
Οι οικογένειες δεν έπρεπε να μείνουν στο σπίτι για να φροντίσουν έναν συγγενή του οποίου η υγεία επιδεινωνόταν, επειδή η εξασθένηση της γιαγιάς τους ανακόπηκε. Αυτή ήταν η πραγματική απόδοση της επένδυσης —απλώς ένα εντελώς διαφορετικό είδος οφέλους.
Μια Σύγκρουση Νοοτροπιών Υγειονομικής Περίθαλψης: Καπιταλισμός εναντίον Δημόσιου Αγαθού
Δημοσιογράφος: Δεδομένου ότι το 50% των φαρμάκων παγκοσμίως παράγεται στις ΗΠΑ, το να ταξιδέψει κανείς από ένα «έθνος του πρώτου κόσμου» στην Κούβα για να θεραπεύσει μια υποτιθέμενη ανίατη ασθένεια μπορεί να φαίνεται ειρωνικό;
Δρ Μπιλ Μπλάνσετ: Δεν είμαι σίγουρος αν η λέξη «ειρωνικό» είναι η ακριβής —ίσως η λέξη «εκπληκτικό» να ταιριάζει καλύτερα.
Ασκώντας την ιατρική για μεγάλο χρονικό διάστημα, έχω γίνει κάπως κυνικός απέναντι στις μεγάλες φαρμακοβιομηχανίες. Στη Δύση, έχουμε ένα πλήθος φαρμάκων που αποφέρουν τεράστια κέρδη σε πολλές εταιρείες, ενώ προσφέρουν μόνο ένα οριακό όφελος στους ίδιους τους ασθενείς.
Επειδή η Κούβα ακολουθεί μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση στην υγειονομική περίθαλψη, απλώς δεν θα παρασκευάσει ένα φάρμακο εάν κοστίζει μια περιουσία αλλά προσφέρει μικρή αποτελεσματικότητα. Εάν μια θεραπεία βοηθά πραγματικά, την παράγουν.
Όταν κοιτάζεις το καθαρό όφελος ορισμένων αμερικανικών φαρμάκων —ιδιαίτερα των τρεχουσών θεραπειών για την άνοια— είναι αστρονομικά ακριβά, ωστόσο αποφέρουν μια απίστευτα μικρή κλινική βελτίωση.
Ενώ τα αμερικανικά φάρμακα για την άνοια αυξάνουν συνεχώς το συνολικό κόστος της υγειονομικής περίθαλψης, αυτό το κουβανικό φάρμακο στοχεύει να μειώσει δραματικά το κόστος της θεραπείας της άνοιας. Αντιπροσωπεύει μια εντελώς διαφορετική νοοτροπία.