Ένας χωρισμός μπορεί να τελειώσει μέσα σε λίγα λεπτά, όμως οι σκέψεις που αφήνει πίσω του μπορεί να μας ακολουθούν για εβδομάδες, μήνες ή ακόμη και χρόνια. «Δεν ήμουν αρκετός/ή», «αν είχα κάνει κάτι διαφορετικά, ίσως να μην είχε φύγει», «δεν θα βρω ποτέ ξανά κάποιον σαν αυτόν/ήν», «έχασα την ευκαιρία μου να είμαι ευτυχισμένος/η». Μετά το τέλος μιας σχέσης, πολλές φορές δεν υποφέρουμε μόνο από αυτό που συνέβη. Υποφέρουμε και από τον τρόπο με τον οποίο το ερμηνεύουμε. Και εδώ ακριβώς έρχεται η γνωστική αναδόμηση«Αν ήμουν πιο όμορφος/η, πιο επιτυχημένος/η ή πιο ενδιαφέρων/ουσα, θα είχε μείνει».
«Κάτι δεν πάει καλά με εμένα».«Μήπως φταίω εγώ;»
«Αν του/της στείλω μήνυμα;»
«Μήπως πρέπει να προσπαθήσω άλλη μία φορά;»
«Κι αν δεν βρω ποτέ ξανά κάποιον;»Προσπάθησε να την ονομάσεις ξεκάθαρα. Όχι απλώς «νιώθω χάλια», αλλά «σκέφτομαι ότι δεν θα ξαναβρώ ποτέ σύντροφο».Υπάρχουν πραγματικά δεδομένα ή πρόκειται για έναν φόβο;Τι θα έλεγες σε έναν φίλο που βρισκόταν στην ίδια θέση;Για παράδειγμα: «Ο χωρισμός με πονάει και χρειάζομαι χρόνο. Αυτό όμως δεν καθορίζει την αξία μου ούτε ολόκληρο το μέλλον μου».
Να αναγνωρίσεις τι ήταν όμορφο, τι σε πλήγωσε, τι έμαθες και τι θα ήθελες να είναι διαφορετικό στο μέλλον.
Γιατί τελικά, ένας χωρισμός δεν καθορίζει ποιος είσαι. Είναι ένα γεγονός της ζωής σου, όχι η ταυτότητά σου. Και ίσως η πιο σημαντική αλλαγή να ξεκινά τη στιγμή που σταματάς να ρωτάς μόνο «γιατί τελείωσε;» και αρχίζεις να αναρωτιέσαι: «Τι μπορώ να μάθω για τον εαυτό μου και πώς θέλω να προχωρήσω από εδώ και πέρα;»