Έχεις προσπαθήσει ποτέ να εξηγήσεις σε κάποιον ότι κάνει λάθος, να του παρουσιάσεις συγκεκριμένα στοιχεία και, αντί να σε ακούσει, να επιμένει ακόμη περισσότερο στη θέση του; Έχεις βρεθεί σε μια συζήτηση που ξεκίνησε για κάτι ασήμαντο, όπως μια καθημερινή συνήθεια, και κατέληξε σε έντονη αντιπαράθεση, επειδή κανείς δεν ήθελε να υποχωρήσει; Πίσω από αυτές τις στιγμές κρύβεται ένα γνώριμο ανθρώπινο φαινόμενο: πολλές φορές δεν δυσκολευόμαστε να αλλάξουμε γνώμη επειδή δεν έχουμε αρκετές πληροφορίες, αλλά επειδή φοβόμαστε τι σημαίνει για εμάς το να παραδεχτούμε ότι κάναμε λάθος.
Αυτό ισχύει και για εμάς τους ίδιους. Μπορεί να έχουμε παρεξηγήσει έναν άνθρωπο, να έχουμε επιλέξει μια λύση που τελικά δεν λειτουργεί ή να έχουμε σχηματίσει μια άποψη βασισμένη σε ελλιπείς πληροφορίες. Η αναγνώριση αυτών των περιπτώσεων δεν ακυρώνει την αξία μας.
Τελικά, δεν χρειάζεται να συμφωνούμε με όλους ούτε να εγκαταλείπουμε τις αρχές μας για να αποφεύγουμε τις διαφωνίες. Χρειάζεται, όμως, να διατηρούμε την ικανότητα να ακούμε, να εξετάζουμε νέα δεδομένα και να αναγνωρίζουμε ότι η πραγματικότητα μπορεί να είναι διαφορετική από ό,τι αρχικά πιστεύαμε. Γιατί το να έχουμε πάντα δίκιο δεν είναι το ίδιο με το να είμαστε πραγματικά ανοιχτοί στη γνώση.