
Μπορεί να δώσει στον γιατρό πολύτιμο χρόνο να παρέμβει πριν απειληθεί μια ζωή;
Ασφαλιστικές δικλείδες για να μην εμπιστεύεται ο καρδιολόγος άκριτα τον αλγόριθμο
Ο διακεκριμένος επεμβατικός καρδιολόγος περιγράφει τέσσερις δικλείδες ασφαλείας, για τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης στην κλινική πράξη: Πρώτον, κάθε αλγόριθμος πρέπει να συνοδεύεται από σαφή στοιχεία για τους ασθενείς στους οποίους δοκιμάστηκε και την απόδοσή του. Χρειαζόμαστε ετικέτα, όπως στα τρόφιμα: σε ποιους δοκιμάστηκε, πόσο καλά δουλεύει, αναφέρει, διευκρινίζοντας ότι τα γενικά γλωσσικά μοντέλα που χρησιμοποιούμε στους υπολογιστές μας δεν είναι κατάλληλα γι’ αυτή τη δουλειά. Δεύτερον, απαιτείται συνεχής έλεγχος της απόδοσης του αλγορίθμου στους ασθενείς στους οποίους εφαρμόζεται: «Πιστοποίηση, λοιπόν, και επιβεβαίωση». Τρίτον, οι γιατροί πρέπει να είναι εκπαιδευμένοι ώστε να γνωρίζουν τα όρια του αλγόριθμου και να μη θεωρούν ότι η παρουσία του αρκεί για να εξασφαλίσει μια σωστή διάγνωση, τουλάχιστον σήμερα. «Και τέταρτον, χρειάζονται συστήματα που εξηγούν πώς καταλήγουν σε ένα διαγνωστικό συμπέρασμα. Όχι “έκανα λάθος, συγγνώμη”. Γιατί αυτό το “έκανα λάθος, συγγνώμη”, αναφέρεται σε ανθρώπινες ζωές. Ως εκ τούτου, αν η εικόνα των ασθενών, δεν ταιριάζει με τον αλγόριθμο, δεν σταματάμε, ψάχνουμε περισσότερο».
ΑΠΕ-ΜΠΕ / photo: pixabay

