Όταν γίνεται λόγος για την ψυχική υγεία, οι περισσότερες συζητήσεις επικεντρώνονται στην κατάθλιψη, το άγχος ή τις κρίσεις πανικού. Αντίθετα, οι αποσυνδετικές διαταραχές παραμένουν σχεδόν άγνωστες στο ευρύ κοινό, παρά το γεγονός ότι δεν είναι τόσο σπάνιες όσο πιστεύουμε. Σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες, τα αποσυνδετικά συμπτώματα και οι αποσυνδετικές διαταραχές εμφανίζονται με συχνότητα συγκρίσιμη με άλλες γνωστές ψυχικές διαταραχές, όπως η μείζων κατάθλιψη, ιδιαίτερα σε κλινικούς πληθυσμούς. Ωστόσο, εξακολουθούν να υποδιαγιγνώσκονται και να παρερμηνεύονται.
Η ενημέρωση του κοινού και η εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας μπορούν να συμβάλουν στην έγκαιρη αναγνώριση αυτών των διαταραχών και στη μείωση του στίγματος. Όπως η κατάθλιψη απέκτησε τα τελευταία χρόνια μεγαλύτερη ορατότητα και κατανόηση, έτσι και οι αποσυνδετικές διαταραχές αξίζουν να αντιμετωπίζονται με την ίδια σοβαρότητα.
Η αποσύνδεση δεν είναι ένδειξη αδυναμίας ούτε «ιδιορρυθμία» της προσωπικότητας. Είναι, στις περισσότερες περιπτώσεις, η απόδειξη ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος προσπάθησε κάποτε να προστατεύσει τον εαυτό του από εμπειρίες που ξεπερνούσαν τις αντοχές του. Η κατανόηση αυτού του μηχανισμού αποτελεί το πρώτο βήμα για την έγκαιρη διάγνωση, την αποτελεσματική θεραπεία και την ουσιαστική αποκατάσταση της ψυχικής υγείας.