Όταν ένας άνθρωπος βιώνει έντονο άγχος, η πρώτη μας παρόρμηση είναι συχνά να προσπαθήσουμε να τον κάνουμε να «ηρεμήσει». Μπορεί να πούμε «μην αγχώνεσαι», «δεν είναι τίποτα» ή «σκέψου θετικά». Αν και συνήθως προέρχονται από καλή πρόθεση, τέτοιες φράσεις μπορεί να κάνουν τον άλλον να αισθανθεί ότι δεν καταλαβαίνουμε αυτό που περνά. Η ενσυναίσθηση δεν σημαίνει ότι πρέπει να λύσουμε το πρόβλημα του άλλου. Σημαίνει ότι μπορούμε να αναγνωρίσουμε το συναίσθημά του, να του δείξουμε ότι δεν είναι μόνος και να του προσφέρουμε έναν ασφαλή χώρο χωρίς κριτική.
Η ενσυναίσθηση βρίσκεται συχνά σε απλές λέξεις: «Σε ακούω», «σε καταλαβαίνω», «είμαι εδώ». Όταν κάποιος αισθάνεται ότι δεν χρειάζεται να κρύψει το άγχος του ούτε να απολογηθεί γι’ αυτό, έχει ήδη δημιουργηθεί ένας σημαντικός χώρος ασφάλειας.
Και μερικές φορές, αυτό είναι το πιο πολύτιμο πράγμα που μπορούμε να προσφέρουμε.