Από τη Μεσόγειο μέχρι την Ασία, πολλά από αυτά χρησιμοποιούνται εδώ και αιώνες τόσο στη μαγειρική όσο και στη φυσική ιατρική.Αρωματικό βότανο με έντονη και χαρακτηριστική γεύση, ο κόλιανδρος χρησιμοποιείται ευρέως στην Ασία, την Ινδία και την Ανατολή.
Λίγα ψιλοκομμένα φύλλα κόλιανδρου προσθέτουν μια έντονη, εξωτική γεύση, ιδανική για να δώσουν χαρακτήρα σε ταζίν ή πιάτα με κατσικίσιο τυρί.
Σε επίπεδο σύστασης, ο κόλιανδρος περιέχει υψηλή συγκέντρωση βιταμίνης Κ και, χάρη στις αντισπασμωδικές του ιδιότητες, υποστηρίζει την υγεία του πεπτικού συστήματος.
ΘυμάριΣύμβολο της Προβηγκίας, όπως και το δενδρολίβανο και η λεβάντα, το θυμάρι είναι ένας ιδιαίτερα αρωματικός και πολυετής θάμνος. Στην αρχαία Αίγυπτο χρησιμοποιούνταν σε θρησκευτικές τελετές, ενώ στη Ρώμη ήταν γνωστό κυρίως για τις καθαριστικές και απωθητικές του ιδιότητες.
Σήμερα, το θυμάρι είναι ένα από τα πιο δημοφιλή μαγειρικά βότανα, ειδικά για το καλοκαιρινό κρέας και τα ψητά. Συνήθως χρησιμοποιούνται τα φύλλα του φυτού, τα οποία διατίθενται και σε μορφή αιθέριου ελαίου.
ΒασιλικόςΌπως το θυμάρι και η ρίγανη, ο βασιλικός (Ocimum basilicum) ανήκει στην οικογένεια των Lamiaceae.
Σε πέστο, antipasti και πολλές άλλες συνταγές, ο βασιλικός προσθέτει ιταλικό ή μεσογειακό χαρακτήρα. Παράλληλα υποστηρίζει την πέψη και προάγει τη χαλάρωση.
Ο στενός συγγενής του, ο holy basil ή tulsi (Ocimum tenuiflorum / Ocimum sanctum), συμβάλλει στην υγεία του αναπνευστικού, στην ενίσχυση της άμυνας του οργανισμού, στη ζωτικότητα και στη σωματική και πνευματική ευεξία.
ΣχοινόπρασοΜε καταγωγή από την Ανατολή και συγκεκριμένα τη Σιβηρία, το σχοινόπρασο είναι από τα πιο εύκολα φυτά στην καλλιέργεια και κατανάλωση.
Ανήκει στην ίδια οικογένεια με το σκόρδο και είναι ιδανικό για σαλάτες, ωμά λαχανικά και σάλτσες.
Έχει λίγες θερμίδες, περιέχει βιταμίνη C, αντιοξειδωτικές ιδιότητες και σημαντικές ποσότητες βιταμίνης Κ, η οποία συμβάλλει στην υγεία των οστών και του αίματος.
ΜένταΠρωταγωνίστρια στον κόσμο των βοτάνων και συνδεδεμένη με το καλοκαίρι, η μέντα — όπως και το δενδρολίβανο — υπάρχει σε πολλές ποικιλίες: δυόσμος, peppermint (“πιπερόμεντα”), μαροκινή μέντα κ.ά.
Στην αρχαία Αίγυπτο και Ελλάδα χρησιμοποιούνταν για την ανακούφιση εντερικών προβλημάτων.
Η peppermint είναι η ποικιλία που χρησιμοποιείται περισσότερο στη φυτοθεραπεία. Πρόκειται για υβρίδιο δυόσμου και υδρόμεντας και είναι γνωστή για την καταπραϋντική δράση της στο στόμα και τον λαιμό, καθώς και για τα οφέλη της στο αναπνευστικό σύστημα και τις αντισπασμωδικές της ιδιότητες.
ΜυρώνιΦυτό με καταγωγή από τη νότια Ρωσία, το μυρώνι μεταφέρθηκε στη Βόρεια Ευρώπη από τους Ρωμαίους. Κατά τον Μεσαίωνα, τα φύλλα του χρησιμοποιούνταν για την τόνωση της όρεξης και τις διουρητικές τους ιδιότητες.
Περιέχει βιταμίνη C, προβιταμίνη Α, βιταμίνη Β9, καθώς και πολλά μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Υποστηρίζει την πέψη διεγείροντας τις εκκρίσεις του στομάχου και του εντέρου. Χρησιμοποιείται κυρίως ωμό, καθώς χάνει τη γεύση του όταν μαγειρεύεται.
ΜαϊντανόςΟ μαϊντανός καταναλωνόταν ήδη πριν από περισσότερα από 5.000 χρόνια και αποτελεί ένα από τα πιο διαδεδομένα αρωματικά βότανα παγκοσμίως.
Καλλιεργείται εύκολα και περιέχει σίδηρο, βιταμίνες C και K, καθώς και κάλιο.
Οι αρχαίοι Έλληνες τον θεωρούσαν ιερό φυτό, ενώ σήμερα χρησιμοποιείται ευρέως για να αρωματίζει σάλτσες, μαγιονέζες και ζωμούς.
ΆνηθοςΟ άνηθος είναι ιδανικός για να δώσει γεύση σε μαλακά τυριά, σάλτσες, σολομό, πατάτες και σαλάτες.
Αποτελεί πηγή αντιοξειδωτικών, ενώ περιέχει κάλιο και βιταμίνη C.
Για αιώνες χρησιμοποιούνταν ως φαρμακευτικό φυτό και καταναλωνόταν κυρίως ως αφέψημα για την υγεία του εντέρου. Τα οφέλη του στην πέψη, τη χαλάρωση, τον ύπνο και τη γαλουχία αναγνωρίζονται ακόμη και σήμερα.
ΡίγανηΑπαραίτητη για την πίτσα, η ρίγανη συναντάται ευρέως στη Μεσόγειο, αλλά και στην Ασία και τη Βόρεια Αμερική.
Στην αρχαία Ελλάδα και Ρώμη χρησιμοποιούνταν συχνά ως άρωμα και θεωρούνταν ότι έχει καθαριστικές και συντηρητικές ιδιότητες.
Η ρίγανη περιέχει διάφορα αρωματικά στοιχεία, μεταξύ των οποίων και τερπένια. Υποστηρίζει τη νοητική απόδοση και συμβάλλει στην υγεία του πεπτικού, του καρδιαγγειακού, του ήπατος και του ανοσοποιητικού συστήματος.
ΦασκόμηλοΤο φασκόμηλο (Salvia officinalis) είναι φαρμακευτικό φυτό που χρησιμοποιείται από τον Μεσαίωνα μέχρι σήμερα.
Αποτελεί δημοφιλές συστατικό στη μαγειρική για το αρωμάτισμα κρεάτων, ζωμών και μαρινάδων.
Είτε ως έγχυμα είτε ως αλοιφή, το φασκόμηλο προσφέρει πολλά οφέλη, ιδιαίτερα χάρη στις αντισηπτικές του ιδιότητες. Συμβάλλει επίσης στην καλή λειτουργία του πεπτικού και του αναπνευστικού συστήματος, καθώς και στην ευεξία κατά την εμμηνόπαυση.
ΔενδρολίβανοΈνα ακόμη μεσογειακό φυτό, το δενδρολίβανο, διαθέτει πολλές ποικιλίες, καθεμία με τη δική της σύσταση και ιδιότητες.
Τα φύλλα και οι ανθισμένες κορυφές του χρησιμοποιούνται κυρίως στη μαγειρική, την αρωματοθεραπεία και τη φυτοθεραπεία.
Περιέχει φλαβονοειδή, φαινολικά οξέα και αρωματικά μόρια όπως καμφορά και κινεόλη.
ΛεβάνταΌπως το δενδρολίβανο, η μέντα και το θυμάρι, έτσι και η λεβάντα διαθέτει πολλές ποικιλίες.
Απόλυτο σύμβολο της Προβηγκίας, έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής χάρη στην πόλη Γκρας και την ανάπτυξη της αρωματοποιίας τον 18ο αιώνα.
Παρότι χρησιμοποιείται κυρίως για το γλυκό και λουλουδάτο άρωμά της, η λεβάντα είναι γνωστή και για τις φαρμακευτικές της ιδιότητες. Ως έγχυμα ή συστατικό σε αλοιφές και βάλσαμα, προάγει τη χαλάρωση και την υπνηλία.
ΛεμονόχορτοΤο λεμονόχορτο χρησιμοποιείται για τις εντομοαπωθητικές του ιδιότητες αλλά και ως αρωματικό βότανο στη μαγειρική.
Δίνει εξωτική, λεμονάτη και ελαφρώς πικάντικη γεύση σε ασιατικά πιάτα.
Περιέχει διάφορα αρωματικά μόρια, ανάμεσά τους μονοτερπενικές αλκοόλες με αντισηπτικές ιδιότητες.
ΓλυκάνισοςΜε τη χαρακτηριστική και ιδιαίτερη γεύση του, ο γλυκάνισος (Pimpinella anisum) χρησιμοποιείται ήδη από τον 6ο αιώνα π.Χ. και ήταν ιδιαίτερα αγαπητός και στην αρχαία Ρώμη.
Στη μαγειρική προσθέτει γεύση παρόμοια με γλυκόριζα, μάραθο ή αστεροειδή γλυκάνισο σε μπισκότα, κρέας και ψάρι.
Περιέχει σεσκιτερπένια, φαινολικά οξέα και αιθέρια έλαια, ενώ συμβάλλει στην υγεία του αναπνευστικού και του πεπτικού συστήματος.
photo: pixabay