Ο έρπης ζωστήρας είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ίδιο ιό που ευθύνεται για την ανεμοβλογιά, τον ιό της ανεμευλογιάς-ζωστήρα. Μετά την αρχική λοίμωξη, ο ιός δεν απομακρύνεται πλήρως από τον οργανισμό, αλλά παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση στο νευρικό σύστημα. Χρόνια αργότερα μπορεί να ενεργοποιηθεί ξανά.
Η επανενεργοποίηση αυτή είναι συχνότερη όσο αυξάνεται η ηλικία, ενώ ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε ανθρώπους με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.
Πώς αναγνωρίζεται;
Συχνά τα πρώτα συμπτώματα είναι πόνος, κάψιμο, μυρμήγκιασμα ή αυξημένη ευαισθησία σε μια συγκεκριμένη περιοχή του σώματος. Λίγες ημέρες αργότερα μπορεί να εμφανιστεί χαρακτηριστικό εξάνθημα με μικρές φυσαλίδες.
Το εξάνθημα συνήθως περιορίζεται στη μία πλευρά του σώματος ή του προσώπου και ακολουθεί την πορεία ενός νεύρου. Δεν εμφανίζεται απαραίτητα σε όλες τις περιπτώσεις με τον ίδιο τρόπο.
Ποια επιπλοκή χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή;
Μία από τις σημαντικότερες επιπλοκές είναι η μεθερπητική νευραλγία. Πρόκειται για πόνο που μπορεί να επιμένει ακόμη και μετά την υποχώρηση του εξανθήματος, μερικές φορές για μήνες. Ορισμένοι ασθενείς περιγράφουν αίσθημα καύσου ή έντονη ενόχληση ακόμη και από την επαφή των ρούχων με το δέρμα.
Όταν ο έρπης ζωστήρας εμφανίζεται κοντά στο μάτι, απαιτείται άμεση ιατρική αξιολόγηση, καθώς υπάρχει κίνδυνος οφθαλμικών επιπλοκών.
Μπορεί να προληφθεί;
Υπάρχει εμβόλιο κατά του έρπητα ζωστήρα, το οποίο μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου και των επιπλοκών της. Η χορήγησή του συστήνεται σε συγκεκριμένες ηλικιακές ομάδες και σε ορισμένες ομάδες αυξημένου κινδύνου, σύμφωνα με τις ισχύουσες ιατρικές οδηγίες.
Η έγκαιρη έναρξη αντιιικής θεραπείας, όταν ενδείκνυται, μπορεί να περιορίσει τη βαρύτητα και τη διάρκεια της νόσου. Γι’ αυτό η εμφάνιση ύποπτου εξανθήματος με πόνο χρειάζεται γρήγορη ιατρική εκτίμηση.