Υπάρχουν άνθρωποι που, ακόμη και όταν ξυπνούν με πυρετό, έντονη κόπωση, πόνο ή συμπτώματα μιας ίωσης, σκέφτονται πρώτα τη δουλειά. «Δεν μπορώ να λείψω», «ποιος θα καλύψει τη θέση μου;», «έχω πολλά να κάνω», «θα το αντέξω». Έτσι, αντί να ξεκουραστούν και να αναρρώσουν, ανοίγουν τον υπολογιστή, απαντούν σε μηνύματα ή πηγαίνουν κανονικά στην εργασία τους.
Και ίσως αυτό είναι το πιο δύσκολο μάθημα για έναν άνθρωπο που έχει συνηθίσει να αντέχει τα πάντα: δεν χρειάζεται να καταρρεύσεις για να δικαιούσαι να σταματήσεις.
Αν η αδυναμία αποσύνδεσης από την εργασία, η ενοχή και η συνεχής πίεση έχουν γίνει μόνιμο μοτίβο, η συζήτηση με έναν ειδικό ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει στην κατανόηση των σκέψεων και των συμπεριφορών που συντηρούν αυτόν τον κύκλο. Η αλλαγή δεν αρχίζει απαραίτητα με το να δουλεύεις λιγότερο. Μπορεί να αρχίσει με το να αναγνωρίσεις ότι η υγεία σου δεν είναι κάτι που πρέπει να θυσιάζεις κάθε φορά που η δουλειά απαιτεί περισσότερα από εσένα.