Η ενεργειακή ανασφάλεια, δηλαδή η αδυναμία ενός νοικοκυριού να καλύψει με συνέπεια και ασφάλεια τις βασικές ενεργειακές του ανάγκες, αναδεικνύεται ολοένα και περισσότερο ως ένας κρίσιμος αλλά υποτιμημένος κοινωνικός καθοριστικός παράγοντας της υγείας. Παρότι η δημόσια συζήτηση επικεντρώνεται συχνά στην επισιτιστική ή τη στεγαστική ανασφάλεια, η ενέργεια παραμένει στο περιθώριο, παρά το γεγονός ότι επηρεάζει άμεσα τη σωματική ασφάλεια, την ψυχική ευεξία και τη συνολική ποιότητα ζωής.
Η αναγνώριση της ενέργειας ως βασικής κοινωνικής ανάγκης αποτελεί αναγκαίο βήμα για τη μείωση των ανισοτήτων και την ενίσχυση της δημόσιας υγείας. Χωρίς ασφαλή, προσιτή και αξιόπιστη ενέργεια, η ευημερία των νοικοκυριών παραμένει εύθραυστη και το κοινωνικό κόστος συνεχώς αυξανόμενο.