Οι ανθρώπινες σχέσεις διαμορφώνονται μέσα από διαφορετικές ανάγκες, επιθυμίες και προσδοκίες. Στη σύγχρονη κοινωνία συζητείται συχνά το ερώτημα αν είναι αρνητικό όταν κάποιος ενδιαφέρεται κυρίως για τη σωματική διάσταση μιας σχέσης. Πολλοί θεωρούν ότι το να σε θέλει κάποιος «μόνο για το κρεβάτι» είναι υποτιμητικό ή επιφανειακό. Ωστόσο, μια πιο προσεκτική ματιά στο ζήτημα δείχνει ότι το πρόβλημα δεν βρίσκεται απαραίτητα εκεί. Σε αρκετές περιπτώσεις, το πραγματικό ζήτημα είναι όταν ένα άτομο περιορίζεται σε άλλους ρόλους μέσα σε μια σχέση, όπως ο ρόλος της φροντίδας ή της καθημερινής εξυπηρέτησης.
Το ερώτημα αν είναι κακό να σε θέλει κάποιος μόνο για τη σωματική πλευρά μιας σχέσης δεν έχει μία απόλυτη απάντηση. Η ουσία βρίσκεται στην ειλικρίνεια, στη συναίνεση και στον αμοιβαίο σεβασμό. Όταν δύο άνθρωποι συμφωνούν για το είδος της σχέσης που επιθυμούν, η επιλογή αυτή μπορεί να είναι απολύτως θεμιτή.
Αντίθετα, οι σχέσεις στις οποίες ένα άτομο περιορίζεται σε στερεοτυπικούς ρόλους ή αντιμετωπίζεται κυρίως ως μέσο εξυπηρέτησης καθημερινών αναγκών μπορεί να είναι πιο περιοριστικές. Τελικά, αυτό που καθορίζει την ποιότητα μιας σχέσης δεν είναι μόνο η μορφή της, αλλά ο βαθμός ελευθερίας, ισότητας και σεβασμού που υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους που τη δημιουργούν.