Το μεσοθηλίωμα είναι μια σπάνια αλλά ιδιαίτερα επιθετική μορφή καρκίνου, η οποία συνδέεται κυρίως με την έκθεση στον αμίαντο. Σύμφωνα με τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (CDC) των ΗΠΑ, η νόσος αναπτύσσεται στον λεπτό ιστό που περιβάλλει τους πνεύμονες και άλλα εσωτερικά όργανα. Παρότι τα ποσοστά εμφάνισης έχουν μειωθεί τις τελευταίες δεκαετίες, το μεσοθηλίωμα παραμένει σοβαρό πρόβλημα δημόσιας υγείας, κυρίως λόγω της μακράς λανθάνουσας περιόδου του.Στο υπεζωκοτικό μεσοθηλίωμα, τα συχνότερα συμπτώματα περιλαμβάνουν δύσπνοια, επίμονο βήχα, πόνο στο στήθος, νυχτερινές εφιδρώσεις και εξογκώματα κάτω από το δέρμα του θώρακα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, παρατηρείται δυσκολία στην κατάποση ή αίσθηση πίεσης στον λαιμό.
Όταν ο καρκίνος εντοπίζεται στην κοιλιακή χώρα, μπορεί να προκαλέσει κοιλιακό πόνο και πρήξιμο, δυσκοιλιότητα, ναυτία, έμετο ή ακόμη και απόφραξη του εντέρου. Το μεσοθηλίωμα του περικαρδίου σχετίζεται με πόνο στο στήθος και δυσκολία στην αναπνοή, ενώ στους όρχεις μπορεί αρχικά να εμφανιστεί ως ανώδυνο πρήξιμο ή μάζα.Ακολουθούν απεικονιστικές εξετάσεις, όπως ακτινογραφία θώρακος ή αξονική τομογραφία, για τον εντοπισμό πλευριτικής συλλογής ή όγκων. Σε περίπτωση ύπαρξης υγρού, λαμβάνεται δείγμα με βελόνα για εργαστηριακή ανάλυση. Η οριστική διάγνωση τίθεται μέσω βιοψίας, κατά την οποία εξετάζεται ιστός από την ύποπτη περιοχή. Μετά τη διάγνωση, διενεργούνται επιπλέον εξετάσεις για τη σταδιοποίηση της νόσου, η οποία κυμαίνεται από το Στάδιο 1 έως το Στάδιο 4.Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιείται για τον περιορισμό της ανάπτυξης του καρκίνου και την ανακούφιση των συμπτωμάτων, ενώ η ακτινοθεραπεία μπορεί να συμβάλει στον έλεγχο του πόνου και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Τα τελευταία χρόνια, οι στοχευμένες θεραπείες και η ανοσοθεραπεία προσφέρουν νέες ελπίδες, αξιοποιώντας το ίδιο το ανοσοποιητικό σύστημα του ασθενούς. Η συμμετοχή σε κλινικές δοκιμές αποτελεί επίσης σημαντική επιλογή για ορισμένους ασθενείς.
Ποιοι διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο
Ορισμένα επαγγέλματα συνδέονται με αυξημένη έκθεση στον αμίαντο, όπως οι εργάτες οικοδομών, ναυπηγείων, ορυχείων, μονώσεων, καθώς και μηχανικοί, πυροσβέστες και προσωπικό σχολείων σε παλαιά κτίρια. Παρότι όχι όλοι όσοι εκτίθενται σε αμίαντο θα αναπτύξουν μεσοθηλίωμα, η πρόληψη και η έγκαιρη παρακολούθηση παραμένουν κρίσιμες.