
Μία γυναίκα που έζησε πριν από περίπου 30.000 χρόνια στη σημερινή νοτιοδυτική Γαλλία είχε κοινό DNA τόσο με πληθυσμούς της δυτικής όσο και της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης, όπως έδειξε σχετική μελέτη.
Αναλύοντας το αρχαίο DNA
Το εύρημα, που προκύπτει από την ανάλυση αρχαίου DNA, προσφέρει νέα στοιχεία για τις επαφές μεταξύ μακρινών ανθρώπινων ομάδων κατά την Εποχή των Παγετώνων και δείχνει ότι η προϊστορική Ευρώπη ήταν πιο διασυνδεδεμένη απ’ όσο υποδείκνυαν προηγούμενες γενετικές μελέτες.
Η εν λόγω έρευνα, δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Science Advances. Οι επιστήμονες εξέτασαν γενετικό υλικό από τρία άτομα που έζησαν στη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία, καθώς και DNA που ανακτήθηκε απευθείας από το χώμα σπηλαίου στη βόρεια Ισπανία.
Το εύρημα σε γαλλικό σπήλαιο
Κεντρικό ρόλο στην ανακάλυψη είχε ένα οστικό θραύσμα από το σπήλαιο Ιστυρίτς, στη γαλλική Χώρα των Βάσκων. Ανήκε σε γυναίκα που έζησε πριν από περίπου 30.000 χρόνια και το γενετικό της προφίλ αποκάλυψε ότι, ενώ το μεγαλύτερο μέρος της καταγωγής της συνδεόταν με δυτικοευρωπαϊκούς πληθυσμούς, ένα μικρότερο ποσοστό είχε ανατολικές γενετικές καταβολές.
Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η ανάμειξη των δύο πληθυσμιακών ομάδων μπορεί να συνέβη πριν από περίπου 32.500 έως 31.500 χρόνια, εφόσον επρόκειτο για ένα μεμονωμένο γεγονός. Πρόκειται για μια σημαντική ένδειξη ότι οι άνθρωποι της δυτικής Ευρώπης είχαν έρθει σε επαφή με ομάδες από ανατολικότερες περιοχές νωρίτερα απ’ όσο είχε καταγραφεί μέχρι σήμερα.
Η συγκεκριμένη περίοδος συνδέεται με τον πολιτισμό των Γκραβετιανών, ο οποίος εξαπλώθηκε σε μεγάλο μέρος της Ευρώπης πριν από περίπου 34.000 έως 25.000 χρόνια. Παρότι τα εργαλεία, τα έργα τέχνης και οι ταφικές πρακτικές των ανθρώπων αυτών παρουσίαζαν ομοιότητες σε διαφορετικές περιοχές, προηγούμενες γενετικές αναλύσεις είχαν δείξει ότι οι δυτικοί και οι ανατολικοί πληθυσμοί παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό διακριτοί.
Τι αποκάλυψε το DNA από το χώμα
Εκτός από τα οστά και τα δόντια, οι επιστήμονες ανέλυσαν ίχνη ανθρώπινου DNA από ίζημα στο σπήλαιο Ελ Μιρόν, στη βόρεια Ισπανία. Το δείγμα χρονολογείται πριν από περίπου 22.000 χρόνια, δηλαδή στην ψυχρότερη φάση της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων.
Τα ευρήματα έδειξαν ότι η δυτική γενετική καταγωγή εξακολουθούσε να υπάρχει στη νοτιοδυτική Ευρώπη μέχρι πριν από περίπου 21.000 χρόνια. Αυτό ενισχύει την εκτίμηση ότι οι συγκεκριμένοι πληθυσμοί κατάφεραν να επιβιώσουν στην περιοχή ακόμη και στις πιο δύσκολες κλιματικές συνθήκες, χωρίς να αντικατασταθούν μαζικά από άλλους πληθυσμούς, όπως είχε προταθεί σε παλαιότερες μελέτες.
Ένα δίκτυο επαφών στην προϊστορική Ευρώπη
Οι ερευνητές δεν έχουν καταφέρει ακόμη να προσδιορίσουν ποια ακριβώς ανατολική πληθυσμιακή ομάδα ήρθε σε επαφή με τους δυτικούς Ευρωπαίους, ούτε ποια διαδρομή ακολούθησε. Το σπήλαιο Ιστυρίτς, ωστόσο, θεωρείται πιθανό σημείο συνάντησης, καθώς αρχαιολογικά ευρήματα υποδεικνύουν ότι αποτελούσε χώρο όπου διαφορετικές ομάδες συγκεντρώνονταν για κυνήγι, ανταλλαγές αγαθών και πληροφοριών, κοινωνικές επαφές και αναζήτηση συντρόφων.
Η νέα μελέτη προσθέτει ένα σημαντικό κομμάτι στο παζλ της ανθρώπινης προϊστορίας. Το DNA δείχνει ότι οι πληθυσμοί της Εποχής των Παγετώνων δεν ζούσαν απαραίτητα σε απομονωμένες κοινότητες, αλλά διατηρούσαν επαφές και γενετικές συνδέσεις σε μεγάλες αποστάσεις, ακόμη και σε μια περίοδο έντονων κλιματικών αλλαγών.



