Μια πρόσφατη μελέτη στο Frontiers in Psychology εξετάζει τις μουσικές προτιμήσεις νεαρών ενηλίκων με ΔΕΠΥ και διαπιστώνει ότι ορισμένοι προτιμούν πιο έντονη και διεγερτική μουσική όταν προσπαθούν να συγκεντρωθούν. Ωστόσο, η συγκεκριμένη συνήθεια δεν αρκεί ούτε για τη διάγνωση, ούτε για να αποδείξει ότι η μουσική βελτιώνει τη συγκέντρωση.
Πολλοί άνθρωποι ακούν μουσική όταν διαβάζουν, εργάζονται, γυμνάζονται ή κάνουν καθημερινές δραστηριότητες. Θα μπορούσε όμως η επιλογή ενός συγκεκριμένου μουσικου είδους να σχετίζεται με τη Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας; Οι ειδικοί επισημαίνουν ότι χρειάζεται προσοχή στην ερμηνεία των αποτελεσμάτων.
Τι έδειξε η μελέτη
Η εν λόγω μελέτη εξέτασε τις συνήθειες ακρόασης μουσικής 434 γαλλόφωνων νεαρών ενηλίκων ηλικίας 17 έως 30 ετών. Από τους 434 συμμετέχοντες, οι 316 δεν είχαν ενδείξεις ΔΕΠΥ, ενώ οι 118 βρέθηκαν θετικοί σε ένα ερωτηματολόγιο που ελέγχει για πιθανά συμπτώματα της διαταραχής.
Η διάκριση αυτή είναι σημαντική, καθώς οι συμμετέχοντες δεν είχαν απαραίτητα κλινικά επιβεβαιωμένη διάγνωση. Τα άτομα που ήταν θετικά δήλωσαν ότι χρησιμοποιούσαν συχνότερα μουσική υπόκρουση σε ορισμένες δραστηριότητες, όπως η μελέτη και η άσκηση.
Προτιμούν πιο διεγερτική μουσική;
Όσον αφορά στις δραστηριότητες που απαιτούν πνευματική συγκέντρωση, το 57,3% των συμμετεχόντων που δεν είχαν δήλωσε ότι προτιμά χαλαρωτικές μελωδίες, έναντι 44,1% όσων είχαν. Αντίθετα, διεγερτική μουσική επέλεγε το 20,3% της δεύτερης ομάδας, έναντι 11,7% των χωρίς ΔΕΠΥ συμμετεχόντων. Με άλλα λόγια, η πιο έντονη μουσική ήταν συχνότερη επιλογή μεταξύ των ατόμων με τη συγκεκριμένη διαταραχή.
Γιατί μπορεί να βοηθά κάποιους;
Μια πιθανή εξήγηση είναι ότι ορισμένοι άνθρωποι με την εν λόγω διαταραχή μπορεί να αναζητούν περισσότερα εξωτερικά ερεθίσματα προκειμένου να διατηρήσουν την εγρήγορση και την ενεργοποίησή τους κατά τη διάρκεια μιας εργασίας.
Η υπόθεση αυτή συνδέεται με θεωρίες για τον ρόλο του συστήματος ανταμοιβής και της ντοπαμίνης στη ΔΕΠΥ. Ωστόσο, η συγκεκριμένη μελέτη δεν μέτρησε ούτε τα επίπεδα ντοπαμίνης ούτε την εγκεφαλική δραστηριότητα, ενώ δεν εξέτασε αντικειμενικά αν οι συμμετέχοντες απέδιδαν καλύτερα όταν άκουγαν μουσική. Επομένως, δεν μπορούμε να πούμε ότι η ηλεκτρονική μουσική, το ροκ ή οποιοδήποτε άλλο έντονο μουσικό είδος βελτιώνει τη συγκέντρωση σε ανθρώπους με Διαταραχή Ελλειμματικής Προσοχής και Υπερκινητικότητας.
Η μουσική δεν αποτελεί τεστ
Το βασικό μήνυμα είναι ότι το να ακούμε συχνά μουσική όταν δουλεύουμε δεν αποτελεί ένδειξη. Μπορεί απλώς να είναι προσωπική προτίμηση, συνήθεια ή ένας τρόπος να δημιουργούμε το κατάλληλο περιβάλλον για να εργαστούμε.
Η διάγνωση γίνεται από ειδικό και βασίζεται σε ένα ευρύτερο σύνολο συμπτωμάτων, όπως επίμονη απροσεξία και, σε ορισμένες περιπτώσεις, υπερκινητικότητα ή παρορμητικότητα, που επηρεάζουν την καθημερινή ζωή.
Τελικά, η μελέτη δείχνει κάτι πιο απλό. Ποιο είναι αυτό; Οτρόπος με τον οποίο συγκεντρωνόμαστε δεν είναι ίδιος για όλους και η μουσική μπορεί να αποτελεί χρήσιμο εργαλείο για κάποιους ανθρώπους.