Όταν ένα παιδί λέει «φοβάμαι», «δεν μπορώ», «δεν θέλω να πάω» ή δείχνει έντονη ανησυχία, η πρώτη αντίδραση ενός γονιού είναι συχνά να προσπαθήσει να το καθησυχάσει. Και είναι απολύτως φυσιολογικό. Κανένας γονιός δεν θέλει να βλέπει το παιδί του να υποφέρει.
Δεν χρειάζεται να πούμε «δεν υπάρχει τίποτα να φοβάσαι». Μπορούμε να πούμε: «Καταλαβαίνω ότι φοβάσαι και πιστεύω ότι μπορείς να το αντιμετωπίσεις. Θα είμαι δίπλα σου.»
Και αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο μήνυμα: το παιδί δεν χρειάζεται να μάθει ότι δεν πρέπει να φοβάται. Χρειάζεται να μάθει ότι μπορεί να φοβάται και, παρ’ όλα αυτά, να συνεχίζει να προχωρά.
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Healthweb.gr .