Υπάρχουν στιγμές που η παρουσία ενός αγαπημένου προσώπου μας κάνει να αισθανόμαστε καλύτερα χωρίς να έχει ειπωθεί ούτε μία λέξη. Ένας καφές με τον σύντροφό μας. Ένα ήσυχο δείπνο μετά από μια δύσκολη ημέρα. Ένα χέρι που κρατά το δικό μας όταν είμαστε αγχωμένοι. Νέα έρευνα δείχνει ότι αυτή η αίσθηση ασφάλειας μπορεί να μην αφορά μόνο το συναίσθημα. Ίσως να φτάνει μέχρι το σώμα και τον τρόπο που αυτό διαχειρίζεται το φαγητό.
Ένα γεύμα, δύο διαφορετικές αντιδράσεις
Σε πρόσφατη μελέτη ερευνητών, ενήλικες κατανάλωσαν ένα γεύμα πλούσιο σε υδατάνθρακες είτε μόνοι είτε παρουσία του συντρόφου τους. Το αποτέλεσμα; Όταν ο σύντροφος βρισκόταν στον ίδιο χώρο, η συνολική αύξηση του σακχάρου στο αίμα μέσα στις επόμενες δύο ώρες ήταν σχεδόν 24% μικρότερη. Δεν σημαίνει ότι το ίδιο φαγητό γίνεται ξαφνικά «υγιεινό» επειδή το τρώμε με παρέα. Ούτε ότι η παρουσία ενός συντρόφου μπορεί να αντικαταστήσει τη σωστή διατροφή ή την ιατρική φροντίδα.
Δεν είναι μόνο το φαγητό
Οι ερευνητές θέλησαν ωστόσο να δουν αν η επίδραση εμφανίζεται και σε άλλες καταστάσεις. Σε ένα πείραμα, οι συμμετέχοντες βρέθηκαν για λίγα λεπτά σε κρύο περιβάλλον. Όταν είχαν κοντά τους τον σύντροφό τους, το σώμα τους κρύωσε λιγότερο και επανήλθε γρηγορότερα. Σε ένα άλλο, δέχθηκαν ήπια ορισμένα ερεθίσματα, ενώ οι επιστήμονες παρακολουθούσαν την αντίδραση του οργανισμού μέσω του ιδρώτα στο δέρμα. Και πάλι, η παρουσία ενός κοντινού ανθρώπου φάνηκε να αλλάζει τον τρόπο με τον οποίο το σώμα ανταποκρινόταν στην πρόκληση.
Ακόμη και τα μωρά φαίνεται να το «νιώθουν»
Το πιο τρυφερό κομμάτι της έρευνας αφορούσε βρέφη και τις μητέρες τους. Όταν τα μωρά άκουγαν έναν ξαφνικό, ενοχλητικό ήχο, ηρεμούσαν πιο γρήγορα όταν η μητέρα τους ήταν κοντά και μπορούσε να τους μιλήσει ή να τα κρατήσει. Και αυτό έχει ενδιαφέρον, γιατί δείχνει ότι η σχέση ανάμεσα στην κοινωνική εγγύτητα και τη σωματική αντίδραση δεν αφορά αποκλειστικά τους ενήλικες.
Η δύναμη του «είμαι εδώ» για σένα
Οι επιστήμονες εξέτασαν αν όλα αυτά εξηγούνται απλώς από το άγγιγμα ή από το γεγονός ότι ένας σύντροφος μας κάνει να αισθανόμαστε λιγότερο αγχωμένοι. Η απάντηση φαίνεται πιο σύνθετη. Το άγγιγμα βοήθησε σε ορισμένες περιπτώσεις, αλλά δεν εξήγησε όλα τα αποτελέσματα. Αυτό οδήγησε τους ερευνητές στην ιδέα ότι η κοινωνική εγγύτητα μπορεί να επηρεάζει άμεσα τη φυσιολογία, ονομάζοντας το φαινόμενο “social physiology”, δηλαδή “κοινωνική φυσιολογία”.
Ωστόσο, δεν παρουσίασαν όλοι οι άνθρωποι την ίδια αντίδραση. Κάποιοι ωφελήθηκαν εμφανώς από την παρουσία του συντρόφου τους, άλλοι παρουσίασαν ελάχιστη διαφορά και σε ορισμένες περιπτώσεις η αντίδραση ήταν αντίθετη. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούμε να πούμε πως κάθε σχέση ή κάθε κοινωνική επαφή έχει την ίδια επίδραση στο σώμα. Η ποιότητα της σχέσης, το αίσθημα ασφάλειας και πολλοί άλλοι παράγοντες πιθανότατα παίζουν ρόλο.