Μια απλή αλλαγή στην αναπνοή μας ίσως επηρεάζει όχι μόνο την καρδιά, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο παίρνουμε αποφάσεις. Νέα μελέτη δείχνει ότι η πιο αργή αναπνοή, με ιδιαίτερα παρατεταμένη εκπνοή, μπορεί να κάνει τον εγκέφαλο πιο δεκτικό στις πιθανές ανταμοιβές και να μας οδηγεί σε πιο τολμηρές επιλογές.
Στην εν λόγω μελέτη, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η συγκεκριμένη τεχνική μεταβάλλει τη δραστηριότητα της καρδιάς και του εγκεφάλου. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Neuron.
Όταν η αναπνοή αλλάζει, αλλάζει και το σώμα
Η λήψη αποφάσεων θεωρείται συνήθως μια διαδικασία που πραγματοποιείται κυρίως στον εγκέφαλο. Ωστόσο, οι επιστήμονες θέλησαν να εξετάσουν κατά πόσο η φυσιολογική κατάσταση του σώματος μπορεί να επηρεάσει ενεργά τον τρόπο με τον οποίο αξιολογούμε τις επιλογές μας.
Στη μελέτη συμμετείχαν 41 υγιείς ενήλικες, οι οποίοι κλήθηκαν να πάρουν αποφάσεις που περιείχαν ρίσκο. Σε μία συνθήκη ανέπνεαν με τον φυσιολογικό τους ρυθμό, ενώ σε μία άλλη επιβράδυναν την αναπνοή τους και παρέτειναν σημαντικά την εκπνοή.
Περισσότερη προσοχή στις πιθανές ανταμοιβές
Κατά τη διάρκεια των δοκιμασιών, οι επιστήμονες παρακολουθούσαν ταυτόχρονα την αναπνοή, την καρδιακή λειτουργία, την αγωγιμότητα του δέρματος και τις αντιδράσεις των ματιών, ενώ η εγκεφαλική δραστηριότητα καταγραφόταν με λειτουργική μαγνητική τομογραφία.
Η παρατεταμένη εκπνοή επιβράδυνε τον καρδιακό ρυθμό και συνδέθηκε με πιο ριψοκίνδυνες επιλογές. Το ενδιαφέρον είναι ότι οι συμμετέχοντες δεν φάνηκε να αγνοούν περισσότερο τις πιθανές απώλειες. Αντίθετα, η αλλαγή στη συμπεριφορά τους φαίνεται να σχετιζόταν κυρίως με μεγαλύτερη προσοχή στις πιθανές ανταμοιβές.
Παράλληλα, παρατηρήθηκε εντονότερη δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου, οι οποίες συνδέονται με την επεξεργασία της ανταμοιβής και τη ρύθμιση της αλληλεπίδρασης μεταξύ καρδιάς και εγκεφάλου.
Μπορεί η αναπνοή να επηρεάζει τις καθημερινές μας επιλογές;
Τα ευρήματα ενισχύουν τις λεγόμενες νευροσπλαχνικές θεωρίες, σύμφωνα με τις οποίες η κατάσταση του σώματος μπορεί να επηρεάζει σημαντικά τις γνωστικές λειτουργίες και τη συμπεριφορά.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι τεχνικές ελεγχόμενης αναπνοής, επειδή είναι απλές και εύκολα προσβάσιμες, θα μπορούσαν στο μέλλον να μελετηθούν ως εργαλείο αυτορρύθμισης. Εξετάζεται μάλιστα αν μπορούν να αξιοποιηθούν υποστηρικτικά σε καταστάσεις όπως το άγχος ή η κατάθλιψη.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και η πιθανή σχέση με τη διατροφή. Επειδή οι διατροφικές επιλογές επηρεάζονται από την αξιολόγηση της ανταμοιβής, οι επιστήμονες θέλουν να εξετάσουν αν μια συγκεκριμένη αναπνοή θα μπορούσε να επηρεάσει ακόμα και τον τρόπο με τον οποίο επιλέγουμε τι θα φάμε. Με άλλα λόγια, ο τρόπος που αναπνέουμε μπορεί να μην επηρεάζει μόνο το πώς νιώθουμε, αλλά και το πώς επιλέγουμε.