Η παιδική ηλικία θεωρείται περίοδος ανάπτυξης, μάθησης και δημιουργίας ισχυρών δεσμών. Ο εγκέφαλος ενός παιδιού βρίσκεται σε διαρκή εξέλιξη και επηρεάζεται από τις εμπειρίες του, το περιβάλλον και τις σχέσεις που δημιουργεί με τους ανθρώπους γύρω του. Όταν όμως το στρες είναι έντονο, επαναλαμβανόμενο ή παρατεταμένο, μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο αναπτύσσονται και λειτουργούν ορισμένα εγκεφαλικά κυκλώματα.
Το σημαντικό είναι να αναγνωρίζουμε ότι οι δύσκολες εμπειρίες έχουν πραγματικές επιδράσεις, χωρίς να θεωρούμε ότι αφήνουν απαραίτητα μια αμετάκλητη «ουλή». Ο εγκέφαλος συνεχίζει να μαθαίνει, να προσαρμόζεται και να δημιουργεί νέες συνδέσεις.
Ίσως αυτό είναι και το πιο αισιόδοξο μήνυμα της σύγχρονης νευροεπιστήμης: οι εμπειρίες της παιδικής ηλικίας μπορούν να μας επηρεάσουν, αλλά δεν χρειάζεται να μας καθορίζουν για πάντα.