Όταν ένας άνθρωπος βρίσκεται στο τέλος της ζωής του, συχνά αισθανόμαστε ότι δεν υπάρχουν αρκετές λέξεις για να περιγράψουμε αυτό που συμβαίνει. Φοβόμαστε μήπως πούμε κάτι λάθος, μήπως τον στενοχωρήσουμε περισσότερο ή μήπως δεν βρούμε τα λόγια που χρειάζεται να ακούσει. Έτσι, αρκετοί άνθρωποι επιλέγουν τη σιωπή ή καταφεύγουν σε συνηθισμένες φράσεις που, παρότι λέγονται με καλή πρόθεση, μπορεί να μην προσφέρουν πραγματική παρηγοριά.
Μερικές φορές η πιο σημαντική φράση είναι η πιο απλή: «Είμαι εδώ. Σε ακούω. Δεν είσαι μόνος.»
Το πρωτότυπο άρθρο ανήκει στο Healthweb.gr .