Μια επίσκεψη στον οδοντίατρο μπορεί να αποκαλύψει περισσότερα από την κατάσταση της στοματικής μας υγείας. Σύμφωνα με νέα μεγάλη ανασκόπηση, η υγεία των ούλων και ο διαβήτης τύπου 2 φαίνεται να συνδέονται και η σχέση ενδέχεται να είναι αμφίδρομη.
Τα ευρήματα δεν υποδηλώνουν ότι η αιμορραγία των ούλων αποτελεί ένδειξη διαβήτη ούτε ότι o διαβήτης προκαλείται από την περιοδοντίτιδα, μιας και οι μελέτες βασίστηκαν στην παρατήρηση και όχι στην αιτιώδη σύνδεση. Επιβεβαιώνουν όμως ότι η στοματική και η μεταβολική υγεία αποτελούν πτυχές του ίδιου βιολογικού συστήματος.
Τι έδειξε η νέα ανασκόπηση
Η συστηματική ανασκόπηση, η οποία δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Lancet Public Health, συγκέντρωσε στοιχεία από 28 διαχρονικές μελέτες, με περισσότερους από 300.000 ανθρώπους σε 16 χώρες. Επειδή οι συμμετέχοντες παρακολουθήθηκαν σε βάθος χρόνου, οι ερευνητές μπόρεσαν να εξετάσουν ποια από τις δύο παθήσεις εμφανίστηκε πρώτη και τι ακολούθησε.
Σε έξι από τις μελέτες, που παρακολούθησαν περίπου 29.000 ανθρώπους για διάστημα 5 έως 20 ετών, όσοι είχαν περιοδοντίτιδα στην αρχή εμφάνισαν 18% έως 25% μεγαλύτερη πιθανότητα να διαγνωστούν αργότερα με διαβήτη τύπου 2 σε σύγκριση με όσους δεν είχαν περιοδοντίτιδα. Ακόμη ισχυρότερη ήταν η συσχέτιση στην περίπτωση της πλήρους απώλειας των δοντιών. Οι άνθρωποι που είχαν ήδη χάσει όλα τα δόντια τους στην αρχή των μελετών είχαν περίπου 30% μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν διαβήτη τύπου 2 κατά την περίοδο παρακολούθησης.
Η σύνδεση φάνηκε να λειτουργεί και αντίστροφα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, όσοι είχαν ήδη διαβήτη αντιμετώπιζαν μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν αργότερα περιοδοντίτιδα ή απώλεια δοντιών. Ωστόσο, τα στοιχεία γι’ αυτή την κατεύθυνση της σχέσης ήταν λιγότερο συνεπή.
Τι είναι η περιοδοντίτιδα
Η περιοδοντίτιδα είναι μια σοβαρή μορφή νόσου των ούλων, που προκαλείται από χρόνια φλεγμονή. Με την πάροδο του χρόνου, η φλεγμονή αυτή καταστρέφει το οστό και τους συνδετικούς ιστούς που στηρίζουν τα δόντια. Τα ούλα μπορεί να κοκκινίσουν, να πρηστούν, να υποχωρήσουν ή να αιμορραγούν, ενώ σε πιο προχωρημένα στάδια τα δόντια χαλαρώνουν και ενδέχεται τελικά να χαθούν.
Η περιστασιακή αιμορραγία κατά το βούρτσισμα δεν αποτελεί απαραίτητα ένδειξη περιοδοντίτιδας. Όταν, όμως, επαναλαμβάνεται ή συνοδεύεται από πρήξιμο, υποχώρηση των ούλων, επίμονη κακοσμία ή κινητικότητα των δοντιών, χρειάζεται οδοντιατρικός έλεγχος.
Πώς μπορεί να συνδέονται ο διαβήτης και τα ούλα
Μια πιθανή εξήγηση σχετίζεται με τη χρόνια φλεγμονή. Στην περιοδοντίτιδα, βακτήρια και φλεγμονώδεις ουσίες μπορούν να περάσουν στην κυκλοφορία του αίματος μέσω των τραυματισμένων ιστών των ούλων. Θεωρητικά, αυτό μπορεί να ενισχύσει τη συστηματική φλεγμονή σε ολόκληρο το σώμα και να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο ο οργανισμός ανταποκρίνεται στην ινσουλίνη.
Η ινσουλίνη είναι η ορμόνη που επιτρέπει στη γλυκόζη να μεταφέρεται από το αίμα στα κύτταρα για να χρησιμοποιηθεί ως ενέργεια. Όταν το σώμα δεν ανταποκρίνεται αποτελεσματικά στη δράση της, αναπτύσσεται αντίσταση στην ινσουλίνη, βασικό χαρακτηριστικό του διαβήτη τύπου 2.
Από την άλλη πλευρά, τα επίμονα υψηλά επίπεδα σακχάρου μπορούν να καθυστερήσουν την επούλωση και να δυσκολέψουν την άμυνα του οργανισμού ενάντια στις λοιμώξεις. Εξαιτίας αυτού τα άτομα με διαβήτη ενδέχεται να είναι πιο ευάλωτα στις παθήσεις των ούλων.