Η σχέση που δημιουργεί ένα παιδί με τον εαυτό του δεν γεννιέται στο κενό. Χτίζεται μέσα από τις πρώτες σχέσεις της ζωής του, μέσα από τον τρόπο που το κοιτούν, το ακούν, το αγκαλιάζουν, το ενθαρρύνουν και του δείχνουν ότι έχει αξία ακόμη και όταν κάνει λάθη. Οι γονείς δεν είναι οι μοναδικοί άνθρωποι που επηρεάζουν την αυτοεικόνα ενός παιδιού, όμως η στάση τους μπορεί να αφήσει βαθύ αποτύπωμα. Όταν ένα παιδί μεγαλώνει με έλλειψη αγάπης και χωρίς αρκετή συναισθηματική αποδοχή, με διαρκή κριτική, απόρριψη ή αδιαφορία, μπορεί να αρχίσει να πιστεύει ότι κάτι δεν πάει καλά με το ίδιο. Και αυτή η πεποίθηση μπορεί να το ακολουθήσει για πολλά χρόνια.
Χρειάζεται να αισθάνεται ότι είναι πολύτιμο ακόμη και όταν δυσκολεύεται.
Και όταν αυτό δεν συνέβη στην παιδική ηλικία, η ζωή μπορεί να προσφέρει μια δεύτερη ευκαιρία: να μάθει κανείς, βήμα βήμα, να δίνει στον εαυτό του την αποδοχή που κάποτε του έλειψε.