Γράφει η Ελευθερία Έρη Κεχαγιά, Σύμβουλος Οικογένειας – Ψυχοθεραπεύτρια.Συνεπώς ο Ξένιος Δίας που συνδέεται με την ελληνική φιλοξενία, ήταν εκείνος που πρωτο-εγκαθίδρυσε και σφράγισε την αγάπη των ανθρώπων για τον συνάνθρωπό τους, μέσα από έναν θεσμό.Ο σεβασμός προς τους ξένους ήταν μια αξία που διέθεταν όλοι οι Έλληνες πολίτες, ανεξαρτήτως κοινωνικής τάξης, ηλικίας, ή φύλου.κατ’ επέκταση κάτι το πολύτιμο.Η κακή αντιμετώπιση του ξένου, εθεωρείτο ύβρις.κατ’ επέκταση κάτι το πολύτιμο.Η κακή αντιμετώπιση του ξένου, εθεωρείτο ύβρις.Η φιλία στην αρχαιότητα δεν είχε εκπέσει στη σημερινή της μορφή.Τότε αντί να μονομαχήσουν, αγκαλιάζονται και φιλιούνται, και ανταλλάσσουν ως δώρα τα ίδια τους τα όπλα (Ζ, 215-236).Σημαίνει το καλωσόρισμα του επισκέπτη και την παροχή κάποιας μορφής άνεσης προς αυτόν, ώστε να τον ευχαριστήσουμε, να τον κάνουμε να νιώσει σαν το σπίτι του, να του παρέχουμε “ένα σπίτι, μακριά από το σπίτι του” και μάλιστα, αν μιλήσουμε για την Ελλάδα, σε κάθε μεριά της γεμάτο ομορφιές που μας προσφέρει η χώρα μας απ’ άκρου είς άκρον.Αφορά στην επιθυμία διασύνδεσης, ανοίγματος προς τον άλλον, στην ανάγκη αμοιβαίας επικοινωνίας και ανάγκη δημιουργίας οικειότητας.Μέσα από δεσμούς που βασίζονται στις ιδέες της ανταπόδοσης και της ανταλλαγής, μετατρέπονται οι ξένοι σε οικείους , οι εχθροί σε φίλους, οι φίλοι σε καλύτερους φίλους, οι “ξένοι” σε ντόπιους.Σε κάθε περίπτωση όμως, δεν πρόκειται πάντοτε για έναν ανιδιοτελή θεσμό μόνο, εφόσον όχι σπάνια, εμπλέκεται και η προσδοκία ή η υποχρέωση της ανταπόδοσης.Π.χ. Αν ο ίδιος έχει κακή διάθεση, καλείται να μη το δείξει.Επίσης, δεν νοείται ένας οικοδεσπότης να οργανώσει παιχνίδια και ψυχαγωγίες, στα οποία ο ίδιος θα φαίνεται υπέροχος και ο καλεσμένος του – αδέξιος. Ή δε θα ξεκινήσει μια αφήγηση ή ιστορία για τον εαυτό του, τις υποθέσεις του, ή τη δουλειά του, χωρίς να σκεφθεί, αν αυτά ενδιαφέρουν τους φιλοξενούμενούς του.«Η επιθυμία των επισκεπτών είναι νόμος».Αυτό βέβαια ίσως στις μέρες μας έχει σε κάποιο βαθμό χαλαρώσει ως θέση, καθώς στους νεότερους υπάρχει η νοοτροπία της δυνατότητας των ξεχωριστών και ανεξάρτητων προγραμμάτων, αναλόγως διάθεσης των μεν και των δε.Έτσι μέσω της φιλοξενίας, κατασκευάζεται η κοινωνική και πολιτισμική ταυτότητα του “οικοδεσπότη”.Αλλά πρέπει να παραδεχτούμε ότι αν δεν προσθέσουν τη φιλοξενία, τη φιλικότητα και το προσωπικό “touch” τους, οι καλεσμένοι είναι απίθανο να μείνουν ικανοποιημένοι και να πάρουν ευχάριστες εντυπώσεις μαζί τους. Ο επιθυμητός στόχος σε κάθε περίπτωση, είναιο οικοδεσπότης να μεταδώσει στους φιλοξενουμένους του, την εύθυμη, γιορτινή διάθεση και την αισιοδοξία για ζωή.Το σπίτι είναι μια βασική πρωταρχική περιοχή για κάθε άνθρωπο. Είναι ένα μέρος όπου κάποιος απολαμβάνει υψηλό βαθμό προσωπικού ελέγχου και λειτουργεί σύμφωνα με πολύ εξατομικευμένες ρουτίνες και τελετουργίες. Είναι ένα μέρος όπου μπορεί κάποιος να αποσύρει προσωρινά το “κοινωνικό” του προφίλ και να χαλαρώσει ως ο “ιδιωτικός” εαυτός του. Έτσι, οι επισκέπτες-φιλοξενούμενοι μπορεί να δημιουργήσουν την αίσθηση των “εισβολέων” στο “έδαφός” του οικοδεσπότη, ειδικά αν ο οικοδεσπότης δεν απολαμβάνει μια στενή σχέση με τον φιλοξενούμενό του – και ξαφνικά πρέπει να μοιραστεί τον ιδιωτικό του χώρο, με τις ρουτίνες του να διαταράσσονται.Π.χ. να είμαστε ακριβείς και συνεπείς και να μην αργούμε. Οι καθυστερημένοι επισκέπτες δείχνουν αυτόματατην ασέβεια τους όχι μόνο προς τον οικοδεσπότη, αλλά και προς άλλους ενδεχομένως φιλοξενούμενους επισκέπτες που αναγκάζονται να τους περιμένουν.Ακόμη και οι «χρήσιμες» προτάσεις μας μπορεί να θεωρηθούν ως κριτική.«Ο επισκέπτης είναι σαν το ψάρι. Μετά από τρεις μέρες αρχίζει να βρωμάει!». Ας φροντίσουμε λοιπόν να μην ξεπερνάμε ένα λελογισμένο όριο αριθμού ημερών παραμονής. Το ιδανικό χρονικό όριο να αναχωρήσουμε, είναι αυτό όπου εμείς και οι οικοδεσπότες δεν έχουμε χορτάσει και θα θέλαμε “λίγο ακόμη”. Η στέρηση και η έλλειψη, σε αντίθεση με το μπούχτισμα, είναι πάντοτε εκτιμητέες.«ποτέ ξανά», στη σκέψη της επόμενης ευκαιρίας επιστροφής μας.Επίσης, είναι όμορφο να διατηρήσουμε τους δεσμούς μαζί με τους ανθρώπους που μας προσέφεραν το χώρο τους και να φροντίσουμε να ενημερωνόμαστε για τα νέα τους σε κάθε ευκαιρία.Αποτελεί μία ολόκληρη στάση ζωής που φανερώνει τον τρόπο που ο οικοδεσπότης και ο φιλοξενούμενος έχουν μάθει να συνδέονται με τους ανθρώπους γενικότερα.Ο Maslow πρότεινε ότι υπάρχουν πέντε κατηγορίες «αναγκών» που οδηγούν τους ανθρώπους προς τα εμπρός:Όσο μεγαλώνουν όμως οι ανάγκες ξεκούρασης και οι προσδοκίες κάλυψής τους, τόσο αν δεν έχει γίνει προετοιμασία, είναι πολύ πιο δύσκολο να εκφραστεί η αληθινή φιλοξενία.Δεξιότητες όπως η επίδειξη ενσυναίσθησης και υψηλής συναισθηματικής νοημοσύνηςΠόσο ωφελεί την υγεία η άδεια από τη δουλειά Εμφύτευμα εμπνευσμένο από το origami θα μπορούσε να παρακολουθεί την υγεία τοποθετημένο κάτω από το δέρμα ΠΑΣΠΑΜΑ: Ελλείψεις αίματος λόγω μειωμένης προσφοράς – Αγωνία από τους πολυμεταγγιζόμενους
