Από μικρή ηλικία, πολλά κορίτσια μεγαλώνουν με ένα αόρατο αλλά ισχυρό μήνυμα: να είναι «καλά παιδιά». Να μην αντιμιλούν, να είναι ευγενικές, υπεύθυνες, πρόθυμες να βοηθούν και να μην δημιουργούν προβλήματα. Αν και αυτές οι αξίες θεωρούνται θετικές, όταν μετατρέπονται σε μόνιμη ανάγκη για αποδοχή και τελειότητα, μπορεί να οδηγήσουν σε αυτό που οι ψυχολόγοι περιγράφουν ως «σύνδρομο καλής κόρης».
Το σύνδρομο της καλής κόρης δεν αφορά την καλοσύνη, αλλά την υπερβολική ανάγκη για αποδοχή εις βάρος του εαυτού. Η συνεχής προσπάθεια να είσαι «τέλεια» και να ικανοποιείς τους πάντες μπορεί να οδηγήσει σε εξάντληση, άγχος και απώλεια της προσωπικής σου φωνής. Η αληθινή ψυχική υγεία δεν βρίσκεται στην αυτοθυσία, αλλά στην ισορροπία: στο να μπορείς να φροντίζεις τους άλλους χωρίς να εγκαταλείπεις τον εαυτό σου. Γιατί το να είσαι μια «καλή κόρη» δεν πρέπει ποτέ να σημαίνει ότι παύεις να είσαι ο εαυτός σου.