Η ανάγκη για αγάπη, τρυφερότητα και συναισθηματικό δέσιμο θεωρείται σήμερα θεμελιώδες στοιχείο της ανθρώπινης ανάπτυξης. Ωστόσο, μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, πολλοί ψυχολόγοι πίστευαν ότι ο δεσμός ανάμεσα στο βρέφος και τη μητέρα δημιουργείται κυρίως επειδή η μητέρα καλύπτει βασικές βιολογικές ανάγκες, όπως η τροφή. Τα πρωτοποριακά –και ιδιαίτερα αμφιλεγόμενα– πειράματα του Αμερικανού ψυχολόγου Χάρι Χάρλοου
Η ποιότητα των πρώτων μας σχέσεων επηρεάζει την αυτοεκτίμηση, την εμπιστοσύνη και τον τρόπο που αγαπάμε ως ενήλικες. Ένα παιδί που μεγαλώνει νιώθοντας ότι κάποιος ανταποκρίνεται στις ανάγκες του και το αποδέχεται άνευ όρων, έχει περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξει υγιείς σχέσεις και συναισθηματική ανθεκτικότητα.
Τελικά, το σημαντικότερο μήνυμα που προέκυψε από το έργο του Χάρλοου είναι ότι η αγάπη δεν αποτελεί πολυτέλεια ούτε απλή συναισθηματική επιθυμία.