Η ανάγκη να βοηθάμε τους άλλους θεωρείται μια από τις πιο όμορφες και ανθρώπινες πλευρές του χαρακτήρα μας. Η προσφορά, η ενσυναίσθηση και η διάθεση να σταθούμε δίπλα σε κάποιον που έχει ανάγκη είναι στοιχεία που ενισχύουν τις σχέσεις και δίνουν νόημα στη ζωή. Ωστόσο, όταν αυτή η ανάγκη γίνεται διαρκής και έντονη, αξίζει να αναρωτηθούμε: πρόκειται πάντα για ανιδιοτελή προσφορά ή μήπως κρύβει βαθύτερες ψυχολογικές ανάγκες;
Η ανάγκη να βοηθάς τους άλλους είναι ένα πολύτιμο χαρακτηριστικό, αρκεί να μην γίνεται εις βάρος του εαυτού σου. Πίσω από αυτήν μπορεί να κρύβονται ανάγκες για αποδοχή, φόβοι ή τρόποι αποφυγής προσωπικών θεμάτων.
Η ουσία δεν είναι να σταματήσεις να βοηθάς, αλλά να κατανοήσεις το «γιατί» πίσω από τη συμπεριφορά σου. Όταν η προσφορά προέρχεται από εσωτερική πληρότητα και όχι από έλλειψη, τότε γίνεται πραγματικά ανιδιοτελής και ουσιαστική. Και τότε, βοηθάς όχι μόνο τους άλλους, αλλά και τον ίδιο σου τον εαυτό.